Tot nu toe was de winter eigenlijk een peulenschil vergeleken met vorig jaar, maar afgelopen week begon het er toch al weer aardig op te lijken. ’s Ochtends was het steeds zo rond de -15, overdag rond de -10. Maar wel zonnig en windstil, dus best te hebben. Voor deze week worden nog lagere temperaturen voorspeld, zelfs overdag om en nabij de -20. Datzelfde koufront komt ook naar Nederland, heb ik begrepen, dus wie weet zit er wel een Elfstedentocht aan te komen. De auto had in ieder geval al behoorlijke problemen met starten, dus ik vrees dat ie er de komende tijd een keer de brui aan gaat geven. Maar goed, dan ga ik maar met de bus naar het werk. Veel van mijn collega’s zijn echter helemaal in hun element met deze temperaturen. Ze gaan ’s ochtends voor of ’s avonds na het werk nog even lekker skiën, en begrijpen er niks van dat ik daar niks van begrijp . Wijzelf blijven met deze temperaturen vooral zoveel mogelijk lekker warm binnen, al zijn we in het weekend ook naar enkele bouwmarkten geweest om ons te orienteren op vloerbedekking voor het gedeelte dat door de vorige eigenaar niet is afgewerkt. Afijn, met februari, meestal de koudste wintermaand, voor de boeg is het nog even tanden op elkaar en volhouden, maar daarna kunnen we al weer gaan aftellen naar de lente.

Het wintert hier rustig voort. De temperaturen liggen overdag tussen de 0 en -5, met soms zelfs een lekker zonnetje, maar ook af en toe wat sneeuw. Wijs geworden door de winterervaringen van vorig jaar probeer ik nu steeds in de weekenden de parkeerplaats achter ons huis zoveel mogelijk sneeuwvrij te maken. Maar nu niet, zoals vorig jaar, door de sneeuw rondom de auto simpelweg op te hopen (waardoor instappen op een gegeven moment een hele acrobatische toer wordt), maar door de sneeuw een stukje verderop op een grote hoop te gooien. Het is wat meer werk, maar dat is het uiteindelijk wel waard. En gelukkig valt de sneeuw dit jaar heel geleidelijk en in kleine hoeveelheden, dus dat is best te doen.

Maar het zijn niet alleen de lasten van de winter die ons bezighouden. Zo zijn we vorig weekend naar Pirita gereden, waar Maaris en Elise-Marie op de aangelegde schaatsbaan een uurtje hebben rondgeschaatst (binnenkort fotootjes hiervan) en afgelopen zaterdag hebben we in Nõmme sleetje gereden in de mooie heuvelachtige omgeving aldaar (met fantastisch uitzicht op de stad). En verder zijn we vrijwel het hele afgelopen weekend binnenshuis druk geweest met een werkstuk dat Elise-Marie deze week moet inleveren, met als uiteindelijke resultaat een handgeschreven tekst van vier pagina’s. Dat gaf natuurlijk aardig wat voldoening, net zoals overigens mijn beoordelingsgesprek van vorige week, waarin ik veel positieve feedback over mijn functioneren kreeg. Afijn, voor de laatste week van januari wordt weer een flinke temperatuursdaling voorspeld, maar ik hoop dat het allemaal meevalt.

Het wintert hier een beetje halfslachtig verder. Er ligt sneeuw, maar die is door de lichte dooi van de laatste dagen gedeeltelijk getransformeerd tot vieze prut. Voor de komende dagen worden temperaturen van tussen de -5 en -8 en verse sneeuw voorspeld. Maar gelukkig dus nog steeds geen horrorwinter zoals vorig jaar.

Deze week hebben we een boek gekocht, Uue Maailma Lood (Verhalen van de Nieuwe Wereld), met verhalen over de bewoners en de geschiedenis van onze buurt. Er staan ook enkele foto’s in van ons huis en zelfs een verhaal van één van onze huisgenoten. Ze vertelt hoe zo’n jaar of tien geleden het huis door een groep vrienden werd aangekocht, wat er in de loop der jaren allemaal veranderd en gebeurd is en hoe zij het ervaart om in deze buurt te wonen. Erg leuk en interessant. Wij hadden het er zelf onlangs trouwens ook nog over hoe goed we ons hier inmiddels thuis voelen.

En verder zitten we natuurlijk weer gewoon in het dagelijkse ritme als altijd, alhoewel Maaris tijdens haar recente functioneringsgesprek heeft afgesproken om vanaf februari (en voorlopig tot aan de herfst) vier dagen per week te gaan werken. Zelf heb ik komende maandag mijn jaarlijkse beoordelingsgesprek, maar ik blijf wel gewoon vijf dagen per week werken.

Het oude jaar hebben we, zoals gepland, gewoon thuis uitgeluid met vrienden en huisgenoten. Na in de tuin op bescheiden wijze wat vuurwerk te hebben afgestoken, hebben we nog een rondje door de buurt gemaakt. Het had aardig wat gesneeuwd, maar ’s nachts was het redelijk helder en windstil, dus het was erg prettig toeven. Bij terugkomst werd er in huis een „open deuren nacht“ afgekondigd, zodat we rond half twee plots een hele bups huisgenoten over de vloer kregen. We zijn daarna ook nog op de eerste verdieping bij mensen op bezoek geweest, zodat we meteen elkaars woonomgeving hebben leren kennen. Erg leuk. Op nieuwjaarsdag was het zonnig, waarvan we gebruik hebben gemaakt door met de slee naar Stroomi strand te gaan, om daar ook een mooie zonsondergang mee te maken. Een goed begin van het nieuwe jaar dus. In deze eerste maand vindt er hier in Estland trouwens een uitgebreide volkstelling plaats. En Estland zou Estland natuurlijk niet zijn als dat niet grotendeels via internet gebeurt. Wij hebben onze gegevens al meteen ingevuld en als er later interessante resultaten uit deze telling komen, zal ik daar uiteraard melding van maken op mijn blog. Verder verliep de eerste week van 2012 wat kwakkelig. De temperatuur ligt rond het vriespunt, met af en toe een (natte) sneeuwbui. Geen stormen zoals in Nederland dus, alhoewel hier (met name aan de westkust) ook wel wat wateroverlast was. Maar het grootste nieuws van deze eerste week was toch wel dat er sinds kort een snackbar in Viimsi is, waar ze frikandel speciaal verkopen, zo hoorde ik van een landgenoot. Het is een half uurtje rijden, maar dat heb ik er – zo af en toe – wel voor over. En tot slot, terwijl ik dit schrijf, sneeuwt het hier flink, zodat we weer een prachtig uitzicht hebben (zie het fotootje).