Het zal niet verbazen dat de laatste week vooral in het teken stond van het bezoek van opa en oma aan Tallinn. Deze keer hadden ze met het weer beduidend meer geluk dan vorig jaar: het was – zeker voor de tijd van het jaar – behoorlijk zonnig en droog. En dus konden we er flink op uit trekken. Zo zijn we een dagje naar de Japanse tuin geweest, gecombineerd met een bezoekje aan de werkplek van de moeder van Maaris. Vrijdag en zaterdag hebben we in Tartu doorgebracht. De heenweg reden we via een erg rustige omweg. Voor mijn ouders was het erg bijzonder om kilometers lang geen tegenligger tegen te komen. De hoogtepunten in Tartu waren onze bezoekjes aan het Ahhaa wetenschapscentrum (speciaal voor kinderen, maar ook erg leuk voor volwassenen) en het Speelgoedmuseum. Maar natuurlijk was het ook leuk wandelen door de stad, die toch een wat andere sfeer heeft dan Tallinn. Op de terugweg (via de wat drukkere provinciale weg) naar Tallinn kon ik natuurlijk de verleiding niet weerstaan om bij een paar mõisad te stoppen, en wel die van Vana-Põltsamaa en Purdi. En hoewel het zondag wat guurder was, zijn we toch nog even naar Pirita (de kloosterruïne) en Viimsi gereden, en later ook nog even de oude binnenstad ingewandeld om daar wat souvenirtjes te kopen. De avonden werden veelal doorgebracht met kaarten en andere spelletjes, en gaandeweg begon Elise-Marie zowaar aardig vloeiend Nederlands te praten, dus daar gaan we de komende tijd proberen op door te borduren. Er zijn overigens ook plannen om een soort Nederlandse school in Tallinn op te richten (ik ben vorige week naar een eerste vergadering daarvan geweest), maar de precieze vorm is voorlopig nog niet duidelijk. Maar dit terzijde. Vandaag, op hun laatste dag hier, zijn opa en oma op eigen houtje de stad in geweest en hebben ze Elise-Marie van school opgehaald. ’s Avonds heb ik ze weer naar het vliegveld gebracht en toen zat het bezoek er weer op. Binnenkort zal ik weer aardig wat fotootjes online zetten.

Afgelopen week was behoorlijk hectisch. Zo hadden we natuurlijk de verjaardag van Maaris, die verspreid over een aantal dagen werd gevierd. Zo zijn we op de dag zelf naar een nieuw restaurantje geweest, Kompott, dat nu meteen ons favoriete is. En zodoende zijn we er gisteren met haar familie ook weer naartoe gegaan. Erg lekker eten en een heel gemoedelijke, beetje jaren ’50-’60 sfeer.

Verder ben ik afgelopen vrijdag op dienstreis naar Vilnius geweest. Met enkele collega’s heb ik daar een presentatie over mijn werk gehouden. Van Vilnius heb ik helaas niet meer gezien dan alleen de buitenwijken vanuit de taxi. Ik had gedacht dat we misschien een uurtje zouden hebben om de oude binnenstad te bekijken, maar dat bleek er niet in te zitten. Hoe dan ook, op het werk heb ik de laatste tijd wat meer verantwoordelijkheden op me genomen, zodat ik nu meer tijd kwijt ben aan zaken zoals het adviseren van projectleiders en het geven van presentaties. Ik begin dat eigenlijk steeds leuker te vinden.

En voor Elise-Marie is nu de herfstvakantie begonnen. Ze had een prima rapport, voor alle vakken een vijf (dat hier het hoogste cijfer is). Zeker zo belangrijk is dat ze nog steeds met heel veel plezier naar school gaat. Maar nu eerst kijkt ze natuurlijk uit naar het bezoek van opa en oma. Het lijkt geen onaardig weer te worden, dus we kunnen er hopelijk een beetje op uit gaan trekken.

Afgelopen maandag was er een bijzondere gebeurtenis. Op de radio werd ’s ochtends namelijk een interview met Elise-Marie (samen met enkele klasgenootjes) uitgezonden over het thema „vriendschap“. Elise legde daarin uit dat het fijn is om in je jeugd veel vrienden te hebben, zodat je later als je groot bent met plezier kunt terugkijken op wat je allemaal samen hebt gedaan en tenminste niet je hele jeugd op de bank hebt liggen hangen . Tegelijk verscheen er ook nog eens een interview met Maaris in „Pealinn“, het weekblad van de stad Tallinn, over haar werk.

Een tijdje geleden werden we opgeschrikt door een flinke klap tegen het raam. Wat bleek, een vogel was zich te pletter gevlogen en lag een beetje tureluurs op het balkon. Eerst dachten we dat ie het niet overleefd had, maar langzaamaan kwam ie toch tot leven en uiteindelijk vloog hij weg. Wel hadden we mooi de gelegenheid om van dichtbij een foto te maken en vroegen ons lange tijd af wat voor soort vogel het nu eigenlijk was. Inmiddels zijn we eruit, het was een suurnokk vint (letterlijk: een grote snavel vink .. geen idee wat de Nederlandse naam precies is), die erg zeldzaam en schuw blijkt te zijn. Mischien was z’n TomTom wat in de war?

Tijdens het afgelopen weekend werden we opnieuw verwend met zonnig herfstweer. We zijn naar het altijd (en nu al helemaal) mooie Kadriorg-park gegaan, en in het bijzonder naar de onlangs geopende Japanse Tuin. Hiervan, en van alle voorgaande nazomeractiviteiten, staan weer veel foto’s op het online album van Elise-Marie.

Tot slot nog wat spectaculair voetbalnieuws: Estland heeft zich weten te plaatsen voor de playoffs van het EK. Ongelofelijk! Dankzij de winst van Slovenië op Servië werden ze knap tweede in de poule. Met enkele collega’s zat ik gisteravond in het stadion om de vriendschappelijke wedstrijd van Estland tegen Oekraine te kijken, waarna ook Slovenië – Servië op een groot scherm zou worden vertoond. Maar ik besloot om die laatste wedstrijd thuis te gaan bekijken, want ik zat (ondanks volop winterkleding) te vernikkelen van de kou. Afijn, de wedstrijd tegen Oekraine werd nogal kansloos met 0-2 verloren, dus of onze blauwzwarte helden kansen hebben om zich uiteindelijk ook voor het EK te plaatsen is de vraag. Maar het is sowieso al een unieke prestatie om de playoffs te halen, natuurlijk.

Vanwege nieuwe technische problemen met weblog.nl duurde het weer even voor ik een nieuw bericht kon plaatsen. Maar vandaag lijkt het dan toch te lukken en dus is hier een update van de laatste weken.

Het laatste weekend van september (dus dat van 24/25) leverde nog een paar prachtige nazomerdagen op, die er gewoon om schreeuwden om erop uit te gaan om paddenstoelen te plukken. Aangezien we het op zaterdag te druk hadden (’s middags had Elise-Marie een verjaardag van een klasgenootje en meteen daarna hadden we de verjaardag van Toomas), gebeurde dat op zondag. In ons vertrouwde bos bij Vääna kregen we, zoals eigenlijk altijd, weer mooi een mandje bij elkaar verzameld. En na vijf jaar lukt het me ook eindelijk om de namen van de meest voorkomende eetbare paddenstoelen te onthouden en om ze te herkennen. Maar nog altijd kan het me verbazen dat Esten werkelijk urenlang over paddenstoelen kunnen praten .

Afijn, alsof het allemaal al niet mooi genoeg was, bracht ook het eerste weekend van oktober nog prachtig nazomerweer. Lang niet zo warm als bij jullie (hier hooguit een graadje of 15), maar wel heel zonnig. Op zaterdag had Elise-Marie weer een verjaardag (die heeft ze zowat wekelijks), maar op zondag zijn we met Kiku en haar ouders naar de Botanische Tuin geweest, waar de natuur haar allermooiste herfstkleuren liet zien. Ondertussen is het op het werk eigenlijk alleen maar drukker en hectischer geworden. Over twee weken moet ik een dagje naar Vilnius (voor het eerst!) om daar aan een workshop mee te doen. En gauw genoeg daarna komen opa en oma alweer naar Estland. Dus er staat weer genoeg op het programma.