Afgelopen tijd ben ik druk geweest om mijn oude (en slecht werkende) eestikeel-site om te zetten naar een nieuwe versie. Best veel werk, maar dat moest toch een keer gedaan worden. Ook staan er weer veel nieuwe foto’s online, o.a. van de verjaardag van Elise-Marie. Terwijl ik veelal achter de laptop zat, heeft Maaris in het weekend, toen het overigens heerlijk nazomerweer was, het balkon weer een facelift gegeven met nieuwe bloemen. Als nu ook de renovatie van de buitenkant nog een beetje opschiet, dan ziet ons huis er straks weer helemaal tip-top uit. Nou ja, bijna, want vanwege al eerder gememoreerde perikelen rondom een eventueel geplande uitbouw, is een deel van de achterkant van het huis nog steeds even lelijk als voor de renovatie. En of die uitbouw er überhaupt komt, is zelfs de vraag, aangezien sinds kort de kelderverdieping te koop staat, en deze nu wellicht overgekocht gaat worden, waardoor de uitbouw niet meer nodig zou zijn. Afijn, dat is nog een behoorlijk ingewikkeld verhaal, maar dat gaat gelukkig verder buiten ons om. En dan is er tot slot morgen de Heronafhankelijkheidsdag – helaas dus op een zaterdag (en dus geen extra vrije dag) – die op grootse wijze gevierd zal gaan worden, aangezien Estland precies 20 jaar geleden onafhankelijk werd. Er zijn veel concerten en andersoortige evenementen georganiseerd, maar het belooft erg slecht weer te worden, dus ik weet nog niet of we ergens naartoe gaan.

Afgelopen tijd ben ik druk geweest om mijn oude (en slecht werkende) eestikeel-site om te zetten naar een nieuwe versie. Best veel werk, maar dat moest toch een keer gedaan worden. Ook staan er weer veel nieuwe foto’s online, o.a. van de verjaardag van Elise-Marie. Terwijl ik veelal achter de laptop zat, heeft Maaris in het weekend, toen het overigens heerlijk nazomerweer was, het balkon weer een facelift gegeven met nieuwe bloemen. Als nu ook de renovatie van de buitenkant nog een beetje opschiet, dan ziet ons huis er straks weer helemaal tip-top uit. Nou ja, bijna, want vanwege al eerder gememoreerde perikelen rondom een eventueel geplande uitbouw, is een deel van de achterkant van het huis nog steeds even lelijk als voor de renovatie. En of die uitbouw er überhaupt komt, is zelfs de vraag, aangezien sinds kort de kelderverdieping te koop staat, en deze nu wellicht overgekocht gaat worden, waardoor de uitbouw niet meer nodig zou zijn. Afijn, dat is nog een behoorlijk ingewikkeld verhaal, maar dat gaat gelukkig verder buiten ons om. En dan is er tot slot morgen de Heronafhankelijkheidsdag – helaas dus op een zaterdag (en dus geen extra vrije dag) – die op grootse wijze gevierd zal gaan worden, aangezien Estland precies 20 jaar geleden onafhankelijk werd. Er zijn veel concerten en andersoortige evenementen georganiseerd, maar het belooft erg slecht weer te worden, dus ik weet nog niet of we ergens naartoe gaan.

Op zich kabbelt alles eigenlijk gewoon rustig voort, alhoewel er gisteren hier in Estland toch wel enige consternatie was. Er bleek een flink bewapende man bij het Ministerie van Defensie binnen te zijn gedrongen en de eerste berichten waren best verontrustend, zeker met de recente gebeurtenissen in Noorwegen nog vers in het geheugen. Maar uiteindelijk heeft alleen de gijzelnemer (een Armeense Est, advocaat van beroep en politiek actief) het niet overleefd. Eerder deze week was er echter ook goed nieuws: de Estse economie is in het tweede kwartaal met maar liefst 8,4% gegroeid, ongekend in deze tijden van wereldwijde recessie. Nu maar hopen dat de bevolking hier binnenkort ook van kan profiteren, want met een gemiddeld maandloon van zo’n 700 euro en een prijsniveau vergelijkbaar met dat in Nederland, is het voor veel Esten erg moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Maar typisch Ests: geen protesten, stakingen, rellen of wat dan ook. Hoe dan ook, we hadden zelf ook weer een tamelijk gewoon weekje. Het enige vermeldenswaardige is dat Maaris gisteren met Elise-Marie en Carol helemaal naar Pärnu is geweest, op een door haar werk georganiseerde excursie naar een bijzondere circusvoorstelling. En o ja, vanaf volgende week komt er op mijn werk een nieuwe collega op de kamer, als ik het goed heb begrepen iemand uit India. Daar staat dan weer tegenover dat de collega, met wie ik vanaf het begin het meeste contact heb gehad, per 1 september weggaat. Erg jammer, maar er is momenteel sowieso erg veel verloop op de afdeling. Ik ben inmiddels al een vana kala (een oude vis, zoals ze hier zeggen) op kantoor. Maar goed, nu is het weekend en morgen gaan we op kraamvisite bij Triin en Martijn, om hun zoontje Robin te bewonderen.

Op zich kabbelt alles eigenlijk gewoon rustig voort, alhoewel er gisteren hier in Estland toch wel enige consternatie was. Er bleek een flink bewapende man bij het Ministerie van Defensie binnen te zijn gedrongen en de eerste berichten waren best verontrustend, zeker met de recente gebeurtenissen in Noorwegen nog vers in het geheugen. Maar uiteindelijk heeft alleen de gijzelnemer (een Armeense Est, advocaat van beroep en politiek actief) het niet overleefd. Eerder deze week was er echter ook goed nieuws: de Estse economie is in het tweede kwartaal met maar liefst 8,4% gegroeid, ongekend in deze tijden van wereldwijde recessie. Nu maar hopen dat de bevolking hier binnenkort ook van kan profiteren, want met een gemiddeld maandloon van zo’n 700 euro en een prijsniveau vergelijkbaar met dat in Nederland, is het voor veel Esten erg moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Maar typisch Ests: geen protesten, stakingen, rellen of wat dan ook. Hoe dan ook, we hadden zelf ook weer een tamelijk gewoon weekje. Het enige vermeldenswaardige is dat Maaris gisteren met Elise-Marie en Carol helemaal naar Pärnu is geweest, op een door haar werk georganiseerde excursie naar een bijzondere circusvoorstelling. En o ja, vanaf volgende week komt er op mijn werk een nieuwe collega op de kamer, als ik het goed heb begrepen iemand uit India. Daar staat dan weer tegenover dat de collega, met wie ik vanaf het begin het meeste contact heb gehad, per 1 september weggaat. Erg jammer, maar er is momenteel sowieso erg veel verloop op de afdeling. Ik ben inmiddels al een vana kala (een oude vis, zoals ze hier zeggen) op kantoor. Maar goed, nu is het weekend en morgen gaan we op kraamvisite bij Triin en Martijn, om hun zoontje Robin te bewonderen.

Eigenlijk viel de eerste werkweek alleszins mee. Het was even schrikken van de ruim 100 emails in mijn mailbox, maar toen ik die allemaal rustig had doorgenomen en de eerste klusjes had geklaard, zat ik eigenlijk meteen alweer aardig in het werkritme. En ook in de avonduren had ik het een en ander te doen. Zo ben ik nieuwe kleding wezen kopen (niet zo succesvol, overigens, slechts één overhemd) en had ik op woensdagavond een afspraak met mijn landgenoten Martijn (hier woonachtig) en IJsbrand (hier op bezoek). En voor de volledigheid ook nog maar even melden dat we op zondag nog door het Pääsküla Raba (moeras) hebben gewandeld. Vanwege de wolkbreuk van de dag ervoor was dat hier en daar trouwens behoorlijk nattig, zoals op de foto te zien is. Die wolkbreuk zette trouwens enkele straten in de stad tot kniehoogte blank en bij vrienden in Pelgulinn was zelfs de kelder ondergelopen. Maar inmiddels is het erg prettig nazomerweer. Afijn, zo is langzaamaan alles weer gewoon bij het oude en is de zomervakantie alweer een herinnering. Op naar de kerst!

Eigenlijk viel de eerste werkweek alleszins mee. Het was even schrikken van de ruim 100 emails in mijn mailbox, maar toen ik die allemaal rustig had doorgenomen en de eerste klusjes had geklaard, zat ik eigenlijk meteen alweer aardig in het werkritme. En ook in de avonduren had ik het een en ander te doen. Zo ben ik nieuwe kleding wezen kopen (niet zo succesvol, overigens, slechts één overhemd) en had ik op woensdagavond een afspraak met mijn landgenoten Martijn (hier woonachtig) en IJsbrand (hier op bezoek). En voor de volledigheid ook nog maar even melden dat we op zondag nog door het Pääsküla Raba (moeras) hebben gewandeld. Vanwege de wolkbreuk van de dag ervoor was dat hier en daar trouwens behoorlijk nattig, zoals op de foto te zien is. Die wolkbreuk zette trouwens enkele straten in de stad tot kniehoogte blank en bij vrienden in Pelgulinn was zelfs de kelder ondergelopen. Maar inmiddels is het erg prettig nazomerweer. Afijn, zo is langzaamaan alles weer gewoon bij het oude en is de zomervakantie alweer een herinnering. Op naar de kerst!