En zo zit de langste dag van het jaar er ook al weer op. Net als twee jaar geleden werd Jaanipäev met de vriendenclub gevierd bij een boerderijtje in de buurt van Mahtra. En net als twee jaar geleden besloten we om van te voren even uitgebreid boodschappen te doen bij de Rimi. En net als twee jaar geleden begon onderweg naar de supermarkt de auto te haperen, en wel door precies hetzelfde technische mankement als toen. Heeeeeel bizar! Afijn, ook net als twee jaar geleden zijn we toch maar gewoon verder gegaan, maar zijn de dagen daarna voor de zekerheid maar thuis gebleven. Vandaag ben ik maar weer met de auto naar de garage gegaan, waar ik onderhand kind aan huis ben, om de auto te laten repareren. Hopelijk kan ie er nu weer even tegen. Verder hadden we nogal wat te stellen met Jesper. Op een dag kwam hij trots en triomfantelijk met een levende duif in z’n bek binnengewandeld, maar dat werd door ons natuurlijk niet zo gewaardeerd. Sowieso was hij de laatste tijd buiten erg wild en soms urenlang spoorloos, en dus hebben we besloten om hem voorlopig maar weer binnen te houden. Dit is overigens mijn laatste werkweek. Nog even volhouden en dan heb ik een maand welverdiende vakantie. Net als twee jaar geleden!

En zo zit de langste dag van het jaar er ook al weer op. Net als twee jaar geleden werd Jaanipäev met de vriendenclub gevierd bij een boerderijtje in de buurt van Mahtra. En net als twee jaar geleden besloten we om van te voren even uitgebreid boodschappen te doen bij de Rimi. En net als twee jaar geleden begon onderweg naar de supermarkt de auto te haperen, en wel door precies hetzelfde technische mankement als toen. Heeeeeel bizar! Afijn, ook net als twee jaar geleden zijn we toch maar gewoon verder gegaan, maar zijn de dagen daarna voor de zekerheid maar thuis gebleven. Vandaag ben ik maar weer met de auto naar de garage gegaan, waar ik onderhand kind aan huis ben, om de auto te laten repareren. Hopelijk kan ie er nu weer even tegen. Verder hadden we nogal wat te stellen met Jesper. Op een dag kwam hij trots en triomfantelijk met een levende duif in z’n bek binnengewandeld, maar dat werd door ons natuurlijk niet zo gewaardeerd. Sowieso was hij de laatste tijd buiten erg wild en soms urenlang spoorloos, en dus hebben we besloten om hem voorlopig maar weer binnen te houden. Dit is overigens mijn laatste werkweek. Nog even volhouden en dan heb ik een maand welverdiende vakantie. Net als twee jaar geleden!

Afgelopen zaterdag hadden we de verjaardag van Jaak, de oom van Maaris. Hij werd vijftig jaar oud en dat werd natuurlijk op grootse wijze gevierd. Het was wel een flinke trip, want het feest vond plaats bij hun boerderij, zo’n 120 km buiten Tallinn, helemaal in de Estse binnenlanden. Een erg idyllische omgeving en een leuk feest, maar ook veel muggen. Vooral Elise-Marie moest het flink ontgelden. Onderweg pikten we trouwens, tot mijn genoegen, nog mooi het Laupa Mõis mee. Gelukkig was het die dag best aardig weer, dit in tegenstelling tot gisteren (zondag), toen de regen werkelijk de hele dag met bakken uit de hemel kwam. Geen prettig vooruitzicht voor de komende dagen, want vanaf woensdagmiddag hebben we vrij in verband met Jaanipäev, en dan is het traditie om ergens buiten de stad rondom het midzomernachtvuur te zitten, te eten en te drinken. Het ziet ernaaruit dat we wel naar een camping in Raplamaa gaan, maar daar niet gaan overnachten. En voor het weekend staat een bezoek gepland aan een vriendin van Maaris en haar man, die een zomerhuisje in Läänemaa, aan de westkust, hebben.

Afgelopen zaterdag hadden we de verjaardag van Jaak, de oom van Maaris. Hij werd vijftig jaar oud en dat werd natuurlijk op grootse wijze gevierd. Het was wel een flinke trip, want het feest vond plaats bij hun boerderij, zo’n 120 km buiten Tallinn, helemaal in de Estse binnenlanden. Een erg idyllische omgeving en een leuk feest, maar ook veel muggen. Vooral Elise-Marie moest het flink ontgelden. Onderweg pikten we trouwens, tot mijn genoegen, nog mooi het Laupa Mõis mee. Gelukkig was het die dag best aardig weer, dit in tegenstelling tot gisteren (zondag), toen de regen werkelijk de hele dag met bakken uit de hemel kwam. Geen prettig vooruitzicht voor de komende dagen, want vanaf woensdagmiddag hebben we vrij in verband met Jaanipäev, en dan is het traditie om ergens buiten de stad rondom het midzomernachtvuur te zitten, te eten en te drinken. Het ziet ernaaruit dat we wel naar een camping in Raplamaa gaan, maar daar niet gaan overnachten. En voor het weekend staat een bezoek gepland aan een vriendin van Maaris en haar man, die een zomerhuisje in Läänemaa, aan de westkust, hebben.

Na ruim een week puffen is het vandaag plotsklaps tien graden koeler. En dat is eigenlijk wel zo prettig. Het weekend hebben we vooral besteed aan het ontvluchten van de hitte. Op zaterdag zijn we naar Kaberneeme aan de noordkust gereden, waar het eigenlijk verrassend fris (om niet te zeggen …. koud) was. ’s Avonds hebben we, terug in Tallinn, nog wat rondom het voetbalstadion gewandeld en kon Elise-Marie haar nieuwe (tweedehands gekregen) fiets uitproberen. Ze ging meteen als een speer natuurlijk. Op zondag hebben we de verkoeling wat dichter bij huis gezocht. Na een lunch op het terras van ons favoriete restaurant, waar je met een beetje geluk wat Bekende Esten tegen het lijf loopt (maar gisteren dan weer niet), zijn we naar het Kalamaja park gegaan. En ’s avonds heb ik het online album van Elise-Marie weer aangevuld met nieuwe foto’s.

Na ruim een week puffen is het vandaag plotsklaps tien graden koeler. En dat is eigenlijk wel zo prettig. Het weekend hebben we vooral besteed aan het ontvluchten van de hitte. Op zaterdag zijn we naar Kaberneeme aan de noordkust gereden, waar het eigenlijk verrassend fris (om niet te zeggen …. koud) was. ’s Avonds hebben we, terug in Tallinn, nog wat rondom het voetbalstadion gewandeld en kon Elise-Marie haar nieuwe (tweedehands gekregen) fiets uitproberen. Ze ging meteen als een speer natuurlijk. Op zondag hebben we de verkoeling wat dichter bij huis gezocht. Na een lunch op het terras van ons favoriete restaurant, waar je met een beetje geluk wat Bekende Esten tegen het lijf loopt (maar gisteren dan weer niet), zijn we naar het Kalamaja park gegaan. En ’s avonds heb ik het online album van Elise-Marie weer aangevuld met nieuwe foto’s.

We hadden een tamelijk druk en sociaal weekend. Op zaterdag waren we uitgenodigd om in de oude binnenstad een klein feestje te vieren in verband met de opening van een souvenirswinkeltje door onze vrienden die we nog uit Pelgulinn kennen. Elise-Marie en haar vriendinnetje Kiku probeerden ook hun aandeel in de omzet te leveren, en wisten zowaar een paar Estlandse vlaggetjes te verkopen. Later op de avond hebben we nog een wandeling door het drukke en bruisende stadscentrum gemaakt, een heel andere wereld dan onze rustige buurt. Ook op zondag waren we nauwelijks thuis. We hebben bij Toomas en Kathinka het einde van het schooljaar (voor Elise) en speelzaaljaar (voor Lisanna) gevierd met een barbecue. Het is hier inmiddels ook flink warm geworden. Binnen in ons appartement is het behoorlijk puffen en dat zal er de komende week niet beter op worden, want er worden temperaturen van rond de 30 graden voorspeld. Jesper is ondertussen een echte buitenkat geworden. Hij gaat net zolang voor de deur zitten schreeuwen tot we hem naar buiten laten. Soms lijkt ie even verdwenen, maar hij lijkt zich – na zijn eerdere avontuur – toch te realiseren dat hij maar het beste in onze eigen tuin kan blijven. En na een paar uurtjes komt ie ook altijd uit eigen beweging weer terug naar binnen. Op het werk lijken de laatste weken voor de zomervakantie rustig te gaan verlopen. Morgen heb ik mijn laatste deadlines, maar eigenlijk ben ik al klaar met alles. Daarna kan ik rustig aan allerlei niet-dringende zaken werken.

We hadden een tamelijk druk en sociaal weekend. Op zaterdag waren we uitgenodigd om in de oude binnenstad een klein feestje te vieren in verband met de opening van een souvenirswinkeltje door onze vrienden die we nog uit Pelgulinn kennen. Elise-Marie en haar vriendinnetje Kiku probeerden ook hun aandeel in de omzet te leveren, en wisten zowaar een paar Estlandse vlaggetjes te verkopen. Later op de avond hebben we nog een wandeling door het drukke en bruisende stadscentrum gemaakt, een heel andere wereld dan onze rustige buurt. Ook op zondag waren we nauwelijks thuis. We hebben bij Toomas en Kathinka het einde van het schooljaar (voor Elise) en speelzaaljaar (voor Lisanna) gevierd met een barbecue. Het is hier inmiddels ook flink warm geworden. Binnen in ons appartement is het behoorlijk puffen en dat zal er de komende week niet beter op worden, want er worden temperaturen van rond de 30 graden voorspeld. Jesper is ondertussen een echte buitenkat geworden. Hij gaat net zolang voor de deur zitten schreeuwen tot we hem naar buiten laten. Soms lijkt ie even verdwenen, maar hij lijkt zich – na zijn eerdere avontuur – toch te realiseren dat hij maar het beste in onze eigen tuin kan blijven. En na een paar uurtjes komt ie ook altijd uit eigen beweging weer terug naar binnen. Op het werk lijken de laatste weken voor de zomervakantie rustig te gaan verlopen. Morgen heb ik mijn laatste deadlines, maar eigenlijk ben ik al klaar met alles. Daarna kan ik rustig aan allerlei niet-dringende zaken werken.