Zo, de maand mei zit er ook al weer op. En voor Elise-Marie zit zelfs haar eerste schooljaar er al bijna op. Ze krijgt waarschijnlijk een goed eindrapport, dus we zijn erg trots op haar. En vervolgens begint voor haar een drie maanden (!) lange zomervakantie. We proberen van alles te regelen om haar onder de pannen te krijgen in de periodes dat we zelf moeten werken. Een heel gepuzzel, maar daar komen we ook wel weer uit. Gelukkig hebben we sinds kort ook een speciale kinderspeelkamer op kantoor, dus daar kan ze ook naartoe om te spelen met de kinderen van mijn collega’s. Over afgelopen week valt eigenlijk niet veel te melden, behalve dan dat we een fantastisch uitzicht hadden over de bloeiende appelbomen in onze tuin. Het lijkt de Betuwe wel. En sinds vandaag hebben wij ook eindelijk zomerse temperaturen. Heerlijk!

Zo, de maand mei zit er ook al weer op. En voor Elise-Marie zit zelfs haar eerste schooljaar er al bijna op. Ze krijgt waarschijnlijk een goed eindrapport, dus we zijn erg trots op haar. En vervolgens begint voor haar een drie maanden (!) lange zomervakantie. We proberen van alles te regelen om haar onder de pannen te krijgen in de periodes dat we zelf moeten werken. Een heel gepuzzel, maar daar komen we ook wel weer uit. Gelukkig hebben we sinds kort ook een speciale kinderspeelkamer op kantoor, dus daar kan ze ook naartoe om te spelen met de kinderen van mijn collega’s. Over afgelopen week valt eigenlijk niet veel te melden, behalve dan dat we een fantastisch uitzicht hadden over de bloeiende appelbomen in onze tuin. Het lijkt de Betuwe wel. En sinds vandaag hebben wij ook eindelijk zomerse temperaturen. Heerlijk!

Met alle drukte van de laatste maanden was het me totaal ontschoten dat mijn verblijfsvergunning en ID-kaart ondertussen waren verlopen. Even schrikken natuurlijk, maar gelukkig bleek dit allemaal geen enkel probleem. Alles werd in sneltreinvaart met terugwerkende kracht geregeld en binnen anderhalve week was alles alweer in orde. Mijn verblijfsvergunning is nu zelfs onbeperkt geldig, dus daar hoef ik me helemaal geen zorgen meer over te maken. Maar we hadden nog een andere zorgwekkende situatie met goede afloop. Onze kat Jesper was namelijk op avontuur gegaan in een naburige tuin en werd daar plots achternagezeten door een andere kat. In de blinde paniek schoot ie een boom in, om zich op tien meter hoogte te realiseren dat het wel erg lastig was om weer naar beneden te komen. Wij hielden onderaan de boom ook ons hart vast, maar uiteindelijk, na een klein uur, lukte het hem om heel zachtjes aan, stukje bij beetje, af te dalen en weer veilig op de grond te komen. Wel was hij de uren daarna behoorlijk in shock, maar gelukkig ’s avonds alweer helemaal de oude. Tenslotte nog wat (goede) nieuwtjes: ik krijg volgende maand een salarisverhoging en we gaan in de tweede week van juli vijf daagjes naar Berlijn op vakantie. En o ja, eergisteren ben ik er weer even op uit gegaan om mõisad te bezoeken, maar dat leverde, ondanks de lange rit, niet zoveel spectaculairs op (alleen Haiba en Kernu).

Met alle drukte van de laatste maanden was het me totaal ontschoten dat mijn verblijfsvergunning en ID-kaart ondertussen waren verlopen. Even schrikken natuurlijk, maar gelukkig bleek dit allemaal geen enkel probleem. Alles werd in sneltreinvaart met terugwerkende kracht geregeld en binnen anderhalve week was alles alweer in orde. Mijn verblijfsvergunning is nu zelfs onbeperkt geldig, dus daar hoef ik me helemaal geen zorgen meer over te maken. Maar we hadden nog een andere zorgwekkende situatie met goede afloop. Onze kat Jesper was namelijk op avontuur gegaan in een naburige tuin en werd daar plots achternagezeten door een andere kat. In de blinde paniek schoot ie een boom in, om zich op tien meter hoogte te realiseren dat het wel erg lastig was om weer naar beneden te komen. Wij hielden onderaan de boom ook ons hart vast, maar uiteindelijk, na een klein uur, lukte het hem om heel zachtjes aan, stukje bij beetje, af te dalen en weer veilig op de grond te komen. Wel was hij de uren daarna behoorlijk in shock, maar gelukkig ’s avonds alweer helemaal de oude. Tenslotte nog wat (goede) nieuwtjes: ik krijg volgende maand een salarisverhoging en we gaan in de tweede week van juli vijf daagjes naar Berlijn op vakantie. En o ja, eergisteren ben ik er weer even op uit gegaan om mõisad te bezoeken, maar dat leverde, ondanks de lange rit, niet zoveel spectaculairs op (alleen Haiba en Kernu).

We hebben hier inmiddels ook een paar mooie lentedagen gehad, vooral vorige week toen het al aardig richting de twintig graden ging. Dat was natuurlijk genieten geblazen, want we konden heerlijk op het balkon eten en ontbijten (in het weekend tenminste). Ook waren we daardoor in de gelegenheid om mijn verjaardag (en moederdag) met mijn schoonfamilie buitenshuis te vieren, om precies te zijn op een forelkwekerij, zo’n 30 km buiten de stad. We hebben er niks gevangen, maar toch lekker gegeten en in het zonnetje gezeten. Bij ons in de tuin is het overigens ook goed toeven. Af en toe laten we Jesper ook even in de buiten. Hij klimt als een speer de ene na de andere boom in, probeert zo hoog mogelijk te komen en valt zo af en toe ook wel eens naar beneden. Gelukkig komt ie altijd op z’n pootjes terecht, maar wij houden toch steeds ons hart vast. Ook zijn we bang dat ie een keer onder de poort door de straat oprent, maar dat is gelukkig nog niet gebeurd. En Elise-Marie is met dat mooie weer ook meer buiten dan binnen. De kinderen uit de buurt spelen allemaal samen in de tuinen, die door speciale doorgangen met elkaar in verbinding staan, en hebben natuurlijk de grootste lol. Voor Elise-Marie is het dus werkelijk een ideale omgeving. Ik heb weer een behoorlijk aantal foto’s op haar online album gezet, die zelfs nog helemaal teruggaan tot begin april, toen er nog volop sneeuw lag. Inmiddels is het trouwens alweer een stuk frisser geworden en valt er veel regen, maar van mij mag het. Het heeft ons er in ieder geval niet van weerhouden om afgelopen zaterdagavond naar de Museumnacht te gaan (gratis toegang tot alle musea tot elf uur ’s avonds) en binnenshuis hebben we trouwens ook nog van alles te doen. Wat mij betreft mag het mooie weer opgespaard worden tot de zomervakantie

We hebben hier inmiddels ook een paar mooie lentedagen gehad, vooral vorige week toen het al aardig richting de twintig graden ging. Dat was natuurlijk genieten geblazen, want we konden heerlijk op het balkon eten en ontbijten (in het weekend tenminste). Ook waren we daardoor in de gelegenheid om mijn verjaardag (en moederdag) met mijn schoonfamilie buitenshuis te vieren, om precies te zijn op een forelkwekerij, zo’n 30 km buiten de stad. We hebben er niks gevangen, maar toch lekker gegeten en in het zonnetje gezeten. Bij ons in de tuin is het overigens ook goed toeven. Af en toe laten we Jesper ook even in de buiten. Hij klimt als een speer de ene na de andere boom in, probeert zo hoog mogelijk te komen en valt zo af en toe ook wel eens naar beneden. Gelukkig komt ie altijd op z’n pootjes terecht, maar wij houden toch steeds ons hart vast. Ook zijn we bang dat ie een keer onder de poort door de straat oprent, maar dat is gelukkig nog niet gebeurd. En Elise-Marie is met dat mooie weer ook meer buiten dan binnen. De kinderen uit de buurt spelen allemaal samen in de tuinen, die door speciale doorgangen met elkaar in verbinding staan, en hebben natuurlijk de grootste lol. Voor Elise-Marie is het dus werkelijk een ideale omgeving. Ik heb weer een behoorlijk aantal foto’s op haar online album gezet, die zelfs nog helemaal teruggaan tot begin april, toen er nog volop sneeuw lag. Inmiddels is het trouwens alweer een stuk frisser geworden en valt er veel regen, maar van mij mag het. Het heeft ons er in ieder geval niet van weerhouden om afgelopen zaterdagavond naar de Museumnacht te gaan (gratis toegang tot alle musea tot elf uur ’s avonds) en binnenshuis hebben we trouwens ook nog van alles te doen. Wat mij betreft mag het mooie weer opgespaard worden tot de zomervakantie

Na zo’n anderhalve week in de rommel te hebben gezeten, is de scheidingswand tussen de woonkamer en Elise’s slaapkamer dan toch een feit. Ook hebben we de (erg punctuele en sympathieke) klusjesman nog wat andere karweitjes laten opknappen, zoals het renoveren van de twee lelijke schoorsteenmantels en het behangen van Elise’s kamer. Tot onze eigen verbazing waren we eigenlijk al snel gewend aan de tussenmuur. Het maakt de ruimtes niet echt kleiner, zoals we een beetje gevreesd hadden, en ook de kleuren – donkerrood in de woonkamer en paars-groen-witte strepen in Elise’s kamer – pakken eigenlijk precies uit zoals we het ons hadden voorgesteld. Kortom, we zijn erg enthousiast over het eindresultaat. Binnenkort, als alles helemaal op orde is, plaats ik natuurlijk wat foto’s. Ondertussen was ik vorige week ook nog een dagje ziek, kregen we bezoek uit Nederland en werd ik ook nog eens een jaartje ouder (precies op de dag dat het nieuws van de dood van Osama bin Laden bekend werd). Van een verjaardagsfeestje is het nog niet gekomen, maar ik werd wel verwend met hele mooie kado’s. Op het werk trakteerde ik op toastjes met kip-saté en dat bleek een groot succes, alhoewel velen toch ook de stroopwafels een beetje misten . En o ja, sinds vorige week staan ook de foto’s van ons bezoek aan Nederland op het online album van Elise-Marie.

Na zo’n anderhalve week in de rommel te hebben gezeten, is de scheidingswand tussen de woonkamer en Elise’s slaapkamer dan toch een feit. Ook hebben we de (erg punctuele en sympathieke) klusjesman nog wat andere karweitjes laten opknappen, zoals het renoveren van de twee lelijke schoorsteenmantels en het behangen van Elise’s kamer. Tot onze eigen verbazing waren we eigenlijk al snel gewend aan de tussenmuur. Het maakt de ruimtes niet echt kleiner, zoals we een beetje gevreesd hadden, en ook de kleuren – donkerrood in de woonkamer en paars-groen-witte strepen in Elise’s kamer – pakken eigenlijk precies uit zoals we het ons hadden voorgesteld. Kortom, we zijn erg enthousiast over het eindresultaat. Binnenkort, als alles helemaal op orde is, plaats ik natuurlijk wat foto’s. Ondertussen was ik vorige week ook nog een dagje ziek, kregen we bezoek uit Nederland en werd ik ook nog eens een jaartje ouder (precies op de dag dat het nieuws van de dood van Osama bin Laden bekend werd). Van een verjaardagsfeestje is het nog niet gekomen, maar ik werd wel verwend met hele mooie kado’s. Op het werk trakteerde ik op toastjes met kip-saté en dat bleek een groot succes, alhoewel velen toch ook de stroopwafels een beetje misten . En o ja, sinds vorige week staan ook de foto’s van ons bezoek aan Nederland op het online album van Elise-Marie.