En zo is het er dan eindelijk toch van gekomen om een kort bezoek aan Nederland te brengen. Het was voor ons wel even wennen aan de subtropische temperaturen, maar het waren natuurlijk wel ideale weersomstandigheden. De natuur blijkt bij jullie een maand voor te lopen op die in Estland, want bij ons lag op het moment van vertrek zelfs nog een beetje sneeuw en was alles nog kaal. Het hoogtepunt was waarschijnlijk wel het bezoek aan Toverland, waar de kinderen (Elise-Marie was er samen met haar nichtjes Iris en Roos) zich helemaal uit konden leven en bepaald niet huiverig bleken om allerlei spannende attracties uit te proberen. Maar natuurlijk was het ook erg leuk om familieleden, makkers en andere oude bekenden weer eens allemaal te zien. En Elise-Marie vermaakte zich ook prima, vooral in de kippenkooi van opa en oma (net zoals haar vader vroeger …). De reis ging ook erg soepel en Elise-Marie bleek een prettige en flegmatische reisgenoot. Binnenkort zet ik een berg foto’s online. Wat me meteen opviel in Nederland was dat alle auto’s er blinkend schoon zijn. Dat is hier wel anders en onze auto was daarop geen uitzondering. Was, want we zijn na terugkomst in Tallinn ’s middags nog even bij Toomas en Kathinka langs geweest, om daar onze Modus met de hogedrukspuit weer eens flink schoon te wassen. En ’s avonds hadden we het ook nog druk, want we hebben de kamer wat gereorganiseerd, zodat de klusjesman (die vandaag is begonnen) volop aan de tussenmuur kan werken. Vanochtend heb ik ook de APK-keuring van de auto laten doen (daar was ik eigenlijk al een beetje te laat mee) en vanavond gaan we verf en behang voor de tussenmuur uitzoeken. Kortom, het is meteen al weer druk, druk, druk.

En zo is het er dan eindelijk toch van gekomen om een kort bezoek aan Nederland te brengen. Het was voor ons wel even wennen aan de subtropische temperaturen, maar het waren natuurlijk wel ideale weersomstandigheden. De natuur blijkt bij jullie een maand voor te lopen op die in Estland, want bij ons lag op het moment van vertrek zelfs nog een beetje sneeuw en was alles nog kaal. Het hoogtepunt was waarschijnlijk wel het bezoek aan Toverland, waar de kinderen (Elise-Marie was er samen met haar nichtjes Iris en Roos) zich helemaal uit konden leven en bepaald niet huiverig bleken om allerlei spannende attracties uit te proberen. Maar natuurlijk was het ook erg leuk om familieleden, makkers en andere oude bekenden weer eens allemaal te zien. En Elise-Marie vermaakte zich ook prima, vooral in de kippenkooi van opa en oma (net zoals haar vader vroeger …). De reis ging ook erg soepel en Elise-Marie bleek een prettige en flegmatische reisgenoot. Binnenkort zet ik een berg foto’s online. Wat me meteen opviel in Nederland was dat alle auto’s er blinkend schoon zijn. Dat is hier wel anders en onze auto was daarop geen uitzondering. Was, want we zijn na terugkomst in Tallinn ’s middags nog even bij Toomas en Kathinka langs geweest, om daar onze Modus met de hogedrukspuit weer eens flink schoon te wassen. En ’s avonds hadden we het ook nog druk, want we hebben de kamer wat gereorganiseerd, zodat de klusjesman (die vandaag is begonnen) volop aan de tussenmuur kan werken. Vanochtend heb ik ook de APK-keuring van de auto laten doen (daar was ik eigenlijk al een beetje te laat mee) en vanavond gaan we verf en behang voor de tussenmuur uitzoeken. Kortom, het is meteen al weer druk, druk, druk.

De sneeuw is nu vrijwel helemaal verdwenen. Eindelijk! De tuin is door al het smeltwater een klein moeras geworden, maar staat ook helemaal vol met sneeuwklokjes. We hebben in het vorig weekend zelfs al (in de zon en uit de wind) op het balkon kunnen zitten. Erg lekker, terwijl het toch nog maar 4 graden was. Het bleek dan ook nog behoorlijk fris te zijn toen we later de stad inliepen (uit de zon en in de wind), om voor het eerst in lange tijd weer eens door Toompea, de oude bovenstad, te wandelen. Maar goed, ik denk dat we wel kunnen stellen dat de winter nu toch eindelijk echt voorbij is. En de aankomende lente geeft ook meteen hernieuwde energie. Zo hebben we inmiddels al een klusjesman over de vloer gehad, die eind april gaat beginnen aan de lang geplande scheidingsmuur tussen de woonkamer en Elise’s slaapkamer. Verder zijn we bij onze Ests-Limburgse vrienden Triin en Martijn op bezoek geweest in hun nieuwe appartement, waar we werden getrakteerd op een lekkere maaltijd met uit Nederland meegenomen saté-saus. Dat was smullen, natuurlijk. En tot slot lijkt ook langzaamaan de grootste drukte op het werk achter de rug. De laatste twee weken waren echt een gekkenhuis, ik geloof niet dat ik het eerder ooit zo druk heb gehad. Maar goed, nog even doorbijten.

De sneeuw is nu vrijwel helemaal verdwenen. Eindelijk! De tuin is door al het smeltwater een klein moeras geworden, maar staat ook helemaal vol met sneeuwklokjes. We hebben in het vorig weekend zelfs al (in de zon en uit de wind) op het balkon kunnen zitten. Erg lekker, terwijl het toch nog maar 4 graden was. Het bleek dan ook nog behoorlijk fris te zijn toen we later de stad inliepen (uit de zon en in de wind), om voor het eerst in lange tijd weer eens door Toompea, de oude bovenstad, te wandelen. Maar goed, ik denk dat we wel kunnen stellen dat de winter nu toch eindelijk echt voorbij is. En de aankomende lente geeft ook meteen hernieuwde energie. Zo hebben we inmiddels al een klusjesman over de vloer gehad, die eind april gaat beginnen aan de lang geplande scheidingsmuur tussen de woonkamer en Elise’s slaapkamer. Verder zijn we bij onze Ests-Limburgse vrienden Triin en Martijn op bezoek geweest in hun nieuwe appartement, waar we werden getrakteerd op een lekkere maaltijd met uit Nederland meegenomen saté-saus. Dat was smullen, natuurlijk. En tot slot lijkt ook langzaamaan de grootste drukte op het werk achter de rug. De laatste twee weken waren echt een gekkenhuis, ik geloof niet dat ik het eerder ooit zo druk heb gehad. Maar goed, nog even doorbijten.

De winter loopt nu toch echt op z’n laatste benen. Er ligt nog wel steeds sneeuw en dat zal nog wel een weekje duren voor die helemaal weg is, maar de eerste tekenen van de lente zijn toch merkbaar. In de tuin bloeien er al sneeuwklokjes en ‘s ochtends hoor je de vogels al vrolijk kwetteren. We hebben de eerste dagtochtjes ook al gemaakt; vorig weekend naar de nog half bevroren waterval van Jägala en vandaag ben ik er weer eens op uit geweest om enkele mõisad te fotograferen (voor de liefhebbers: die van Paunküla, Ojasoo en Härgli). Verder zijn er de afgelopen weken geen apparaten stuk gegaan, dus dat geeft de burger ook weer moed. Wel is het nog steeds razenddruk op het werk, maar ik hoop dat het langzaamaan gaat afnemen, zodat ik rond Pasen met een opgeruimd gevoel naar Nederland kan komen. En hopelijk komt er deze keer niks tussen.

De winter loopt nu toch echt op z’n laatste benen. Er ligt nog wel steeds sneeuw en dat zal nog wel een weekje duren voor die helemaal weg is, maar de eerste tekenen van de lente zijn toch merkbaar. In de tuin bloeien er al sneeuwklokjes en ‘s ochtends hoor je de vogels al vrolijk kwetteren. We hebben de eerste dagtochtjes ook al gemaakt; vorig weekend naar de nog half bevroren waterval van Jägala en vandaag ben ik er weer eens op uit geweest om enkele mõisad te fotograferen (voor de liefhebbers: die van Paunküla, Ojasoo en Härgli). Verder zijn er de afgelopen weken geen apparaten stuk gegaan, dus dat geeft de burger ook weer moed. Wel is het nog steeds razenddruk op het werk, maar ik hoop dat het langzaamaan gaat afnemen, zodat ik rond Pasen met een opgeruimd gevoel naar Nederland kan komen. En hopelijk komt er deze keer niks tussen.