Het staat al ruim vier jaar boven dit weblog: “Life is what happens when you are busy making other plans”, en dat blijkt nog steeds te kloppen. Het was helemaal de bedoeling om dit weekend in Nederland te zijn, maar het is allemaal nogal anders gelopen. Afgelopen maandag, drie dagen voor het geplande vertrek, kreeg Elise-Marie namelijk plotseling hoge koorts. Hoewel ze de dag daarna weer best fit leek, was het op woensdag weer helemaal mis. Ze had erge buikpijn, zo erg zelfs dat Maaris de ambulance heeft laten komen. Toen was het natuurlijk wel duidelijk dat de vliegreis geannuleerd zou moeten worden, want dat was geen doen. En ook de daarop volgende dag kwam de buikpijn weer terug, waarop we besloten om met haar naar het ziekenhuis te gaan. Uit de eerste onderzoeken kwam geen duidelijke diagnose naar voren, dus werd besloten haar daar ter observatie te houden. De volgende dag kwam er wel duidelijkheid: een blindedarmontsteking. Later die dag, alhoewel we daar nog best lang op moesten wachten, werd ze geopereerd. Vandaag, een dag na de operatie, is ze gelukkig al weer redelijk opgeknapt, maar ze zal nog zeker tot maandag in het ziekenhuis moeten blijven. Elise-Marie slaat zich er trouwens goed doorheen en ze was ook steeds erg rustig. Vandaag kreeg ze zelfs haar praatjes en grapjes alweer terug, dus we gaan ervanuit dat ze snel weer de oude is.

Het staat al ruim vier jaar boven dit weblog: “Life is what happens when you are busy making other plans”, en dat blijkt nog steeds te kloppen. Het was helemaal de bedoeling om dit weekend in Nederland te zijn, maar het is allemaal nogal anders gelopen. Afgelopen maandag, drie dagen voor het geplande vertrek, kreeg Elise-Marie namelijk plotseling hoge koorts. Hoewel ze de dag daarna weer best fit leek, was het op woensdag weer helemaal mis. Ze had erge buikpijn, zo erg zelfs dat Maaris de ambulance heeft laten komen. Toen was het natuurlijk wel duidelijk dat de vliegreis geannuleerd zou moeten worden, want dat was geen doen. En ook de daarop volgende dag kwam de buikpijn weer terug, waarop we besloten om met haar naar het ziekenhuis te gaan. Uit de eerste onderzoeken kwam geen duidelijke diagnose naar voren, dus werd besloten haar daar ter observatie te houden. De volgende dag kwam er wel duidelijkheid: een blindedarmontsteking. Later die dag, alhoewel we daar nog best lang op moesten wachten, werd ze geopereerd. Vandaag, een dag na de operatie, is ze gelukkig al weer redelijk opgeknapt, maar ze zal nog zeker tot maandag in het ziekenhuis moeten blijven. Elise-Marie slaat zich er trouwens goed doorheen en ze was ook steeds erg rustig. Vandaag kreeg ze zelfs haar praatjes en grapjes alweer terug, dus we gaan ervanuit dat ze snel weer de oude is.

We hebben weer een extreem drukke week achter de rug, maar we zijn er gelukkig ook behoorlijk wat mee opgeschoten. Jesper krijgt nu elke dag een behandeling aan zijn oortjes en kin, en het lijkt erop dat die helpt. Nog een paar dagen volhouden. En inmiddels zijn ook de deuren en de garderobekasten (en ook nog een keukenkast, trouwens) geïnstalleerd. Ons appartement ziet er, hoe gek het misschien ook klinkt, plotsklaps heel anders uit. Maar het is allemaal prima gelukt en we zijn er bijzonder tevreden mee. En natuurlijk hadden we ook nog de verjaardag van Maaris. Op haar eigenlijke verjaardag hadden we het nog te druk met het reorganiseren en opruimen van ons appartement, maar gisteravond kwamen haar vrienden en vriendinnen op bezoek en vandaag komt de familie. Dus we hadden het ook flink druk met de voorbereidingen en boodschappen daarvoor. Gisteren hadden we trouwens ook al de eerste sneeuw, dus de winter is weer vroeg begonnen hier. En tot slot nog even melden dat ik de homepage van Elise-Marie recentelijk heb opgeheven. De fotootjes komen nu steeds alleen op haar online foto-album. En na ons bezoek aan Nederland, dat nu snel dichterbij komt, komen daar ongetwijfeld weer veel nieuwe foto’s op te staan.

We hebben weer een extreem drukke week achter de rug, maar we zijn er gelukkig ook behoorlijk wat mee opgeschoten. Jesper krijgt nu elke dag een behandeling aan zijn oortjes en kin, en het lijkt erop dat die helpt. Nog een paar dagen volhouden. En inmiddels zijn ook de deuren en de garderobekasten (en ook nog een keukenkast, trouwens) geïnstalleerd. Ons appartement ziet er, hoe gek het misschien ook klinkt, plotsklaps heel anders uit. Maar het is allemaal prima gelukt en we zijn er bijzonder tevreden mee. En natuurlijk hadden we ook nog de verjaardag van Maaris. Op haar eigenlijke verjaardag hadden we het nog te druk met het reorganiseren en opruimen van ons appartement, maar gisteravond kwamen haar vrienden en vriendinnen op bezoek en vandaag komt de familie. Dus we hadden het ook flink druk met de voorbereidingen en boodschappen daarvoor. Gisteren hadden we trouwens ook al de eerste sneeuw, dus de winter is weer vroeg begonnen hier. En tot slot nog even melden dat ik de homepage van Elise-Marie recentelijk heb opgeheven. De fotootjes komen nu steeds alleen op haar online foto-album. En na ons bezoek aan Nederland, dat nu snel dichterbij komt, komen daar ongetwijfeld weer veel nieuwe foto’s op te staan.

Hoewel het ondertussen wel degelijk ruig herfstweer is geworden, staan de steigers rondom ons huis gelukkig nog steeds overeind. En ook is er, na weer de nodige stormachtige discussies tussen onze huisgenoten, onderlinge overeenstemming bereikt over de kleur van de façade, namelijk roodbruin. De kozijnen (en, naar we aannemen, ook de voordeur) krijgen een lichtgrijze kleur. We zijn natuurlijk erg benieuwd hoe het er straks uit komt te zien. Verder worden morgen (eindelijk!) de garderobekasten en de deuren geïnstalleerd, en dus we zijn het afgelopen weekend erg druk geweest met het enigszins op orde brengen van de hal, berging en slaapkamer. En nog meer goed nieuws: het mobieltje van Elise-Marie is ook weer boven water. Wat bleek? Het zat gewoon in de zak van één van haar rokjes. Dat was ook zo ongeveer de enige plek waar we niet hadden gezocht. Wel zijn er momenteel wat zorgen om Jesper. Hij leek een soort huiduitslag in zijn oor en bij zijn mond te hebben en dus zijn we er vandaag na het werk snel even mee naar de dierenarts gegaan. Het bleken twee verschillende kwaaltjes, een soort schimmel in z’n oor en een lichte allergie bij zijn mond. Met de nodige medicijnen, die alles bij elkaar een lieve duit kostten, zijn we weer huiswaarts gekeerd. Maar goed, het belangrijkste is natuurlijk dat het weer snel geneest. En tot slot over het bijgevoegde fotootje, dat is van een schoorsteenveger, die we gisteren vanuit ons raam aan het werk zagen. Niet bepaald mijn soort werk!

Hoewel het ondertussen wel degelijk ruig herfstweer is geworden, staan de steigers rondom ons huis gelukkig nog steeds overeind. En ook is er, na weer de nodige stormachtige discussies tussen onze huisgenoten, onderlinge overeenstemming bereikt over de kleur van de façade, namelijk roodbruin. De kozijnen (en, naar we aannemen, ook de voordeur) krijgen een lichtgrijze kleur. We zijn natuurlijk erg benieuwd hoe het er straks uit komt te zien. Verder worden morgen (eindelijk!) de garderobekasten en de deuren geïnstalleerd, en dus we zijn het afgelopen weekend erg druk geweest met het enigszins op orde brengen van de hal, berging en slaapkamer. En nog meer goed nieuws: het mobieltje van Elise-Marie is ook weer boven water. Wat bleek? Het zat gewoon in de zak van één van haar rokjes. Dat was ook zo ongeveer de enige plek waar we niet hadden gezocht. Wel zijn er momenteel wat zorgen om Jesper. Hij leek een soort huiduitslag in zijn oor en bij zijn mond te hebben en dus zijn we er vandaag na het werk snel even mee naar de dierenarts gegaan. Het bleken twee verschillende kwaaltjes, een soort schimmel in z’n oor en een lichte allergie bij zijn mond. Met de nodige medicijnen, die alles bij elkaar een lieve duit kostten, zijn we weer huiswaarts gekeerd. Maar goed, het belangrijkste is natuurlijk dat het weer snel geneest. En tot slot over het bijgevoegde fotootje, dat is van een schoorsteenveger, die we gisteren vanuit ons raam aan het werk zagen. Niet bepaald mijn soort werk!

Na flink wat onderling gebakkelei zijn onze mede-huisgenoten een compromis overeengekomen over de renovatie van de buitenkant van het huis. Twee appartementeigenaren wilden namelijk eerst een stuk aanbouwen en pas daarna de renovatie doen, maar twee andere eigenaren wilden eigenlijk voor de winter het hele huis gerenoveerd hebben. Het compromis is nu, dat eerst de voor- en een zijkant worden gerenoveerd, en in een later stadium (na de uitbouw) de rest. Afijn, de zijkant staat nu inmiddels in de steigers. En nu maar hopen dat het voorlopig nog even geen ruig herfstweer wordt. Maar voor deze week wordt al wel wat natte sneeuw voorspeld. Voor wat ons eigen appartement betreft wachten we nog steeds op de (op maat gemaakte) deuren en garderobekasten. We hopen deze week bericht te krijgen dat alles klaar is en geïnstalleerd kan worden. Verder hebben we het de afgelopen weken allebei extreem druk gehad op het werk, maar Maaris nog meer dan ik. Zij moest namelijk met haar collega’s een grote (zelfs internationale) conferentie voorbereiden. Die vond afgelopen vrijdag plaats, en bleek gelukkig een groot succes. Ondertussen gaat Elise-Marie nog steeds met erg veel plezier naar school. Ze heeft het ook prima getroffen met haar juf en klasgenootjes. Alleen vervelend is het, dat ze vorige week haar mobieltje is kwijtgeraakt, maar we hopen dat het de komende dagen nog ergens boven water komt. En dan hebben we nog Jesper, die inmiddels ook helemaal bij ons is ingeburgerd. Zelfs zo goed, dat hij ons af en toe ’s ochtends om half zes komt wakker maken om met hem te spelen, hetgeen we vooral in het weekend niet zo goed kunnen waarderen, om eerlijk te zijn En tenslotte kan ik nog melden dat ik eind oktober samen met Elise-Marie eindelijk ons langbeloofde bezoek aan Nederland kom brengen.

Na flink wat onderling gebakkelei zijn onze mede-huisgenoten een compromis overeengekomen over de renovatie van de buitenkant van het huis. Twee appartementeigenaren wilden namelijk eerst een stuk aanbouwen en pas daarna de renovatie doen, maar twee andere eigenaren wilden eigenlijk voor de winter het hele huis gerenoveerd hebben. Het compromis is nu, dat eerst de voor- en een zijkant worden gerenoveerd, en in een later stadium (na de uitbouw) de rest. Afijn, de zijkant staat nu inmiddels in de steigers. En nu maar hopen dat het voorlopig nog even geen ruig herfstweer wordt. Maar voor deze week wordt al wel wat natte sneeuw voorspeld. Voor wat ons eigen appartement betreft wachten we nog steeds op de (op maat gemaakte) deuren en garderobekasten. We hopen deze week bericht te krijgen dat alles klaar is en geïnstalleerd kan worden. Verder hebben we het de afgelopen weken allebei extreem druk gehad op het werk, maar Maaris nog meer dan ik. Zij moest namelijk met haar collega’s een grote (zelfs internationale) conferentie voorbereiden. Die vond afgelopen vrijdag plaats, en bleek gelukkig een groot succes. Ondertussen gaat Elise-Marie nog steeds met erg veel plezier naar school. Ze heeft het ook prima getroffen met haar juf en klasgenootjes. Alleen vervelend is het, dat ze vorige week haar mobieltje is kwijtgeraakt, maar we hopen dat het de komende dagen nog ergens boven water komt. En dan hebben we nog Jesper, die inmiddels ook helemaal bij ons is ingeburgerd. Zelfs zo goed, dat hij ons af en toe ’s ochtends om half zes komt wakker maken om met hem te spelen, hetgeen we vooral in het weekend niet zo goed kunnen waarderen, om eerlijk te zijn En tenslotte kan ik nog melden dat ik eind oktober samen met Elise-Marie eindelijk ons langbeloofde bezoek aan Nederland kom brengen.