Sinds afgelopen woensdag is ons gezinnetje dus uitgebreid
met een nieuw lid, onze kat ’Jesper’. Het jonge beestje, negen maanden oud pas,
heeft best even tijd nodig gehad om te wennen aan zijn nieuwe omgeving en die
vreemde snuiters om hem heen. Heel normaal, natuurlijk. De eerste paar nachten
liep hij aandoenlijk miauwend door het huis en overdag verstopte hij zich
grotendeels. Maar in het weekend leek hij toch zich al prima thuis te voelen.
Overdag slaapt hij veel, maar vooral ’s avonds komt ie tot leven en wil hij
spelen. Af en toe komt hij naar je toe en wil hij even geaaid en geknuffeld
worden. Het is eigenlijk een ideaal beestje. En Elise-Marie vindt het
natuurlijk helemaal geweldig om een viervoetig speelkameraadje te hebben. Maar
er staat nog een spannende en hopelijk leuke gebeurtenis voor haar op de
agenda. Komende woensdag is namelijk de eerste schooldag, hetgeen hier in
Estland een groots en belangrijk evenement is. De eerste schooldag is overigens
altijd op 1 september, zelfs als dat in het weekend valt. De ouders krijgen
vaak – wij tenminste wel – een dag vrij van het werk om hun kind bij deze
belangrijke gebeurtenis te vergezellen. Hoe dan ook, er breekt voor haar weer
een heel nieuw tijdperk aan en we zijn natuurlijk erg benieuwd hoe het haar op
school gaat bevallen.

Sinds afgelopen woensdag is ons gezinnetje dus uitgebreidmet een nieuw lid, onze kat ’Jesper’. Het jonge beestje, negen maanden oud pas,heeft best even tijd nodig gehad om te wennen aan zijn nieuwe omgeving en dievreemde snuiters om hem heen. Heel normaal, natuurlijk. De eerste paar nachtenliep hij aandoenlijk miauwend door het huis en overdag verstopte hij zichgrotendeels. Maar in het weekend leek hij toch zich al prima thuis te voelen.Overdag slaapt hij veel, maar vooral ’s avonds komt ie tot leven en wil hijspelen. Af en toe komt hij naar je toe en wil hij even geaaid en geknuffeldworden. Het is eigenlijk een ideaal beestje. En Elise-Marie vindt hetnatuurlijk helemaal geweldig om een viervoetig speelkameraadje te hebben. Maarer staat nog een spannende en hopelijk leuke gebeurtenis voor haar op deagenda. Komende woensdag is namelijk de eerste schooldag, hetgeen hier inEstland een groots en belangrijk evenement is. De eerste schooldag is overigensaltijd op 1 september, zelfs als dat in het weekend valt. De ouders krijgenvaak – wij tenminste wel – een dag vrij van het werk om hun kind bij dezebelangrijke gebeurtenis te vergezellen. Hoe dan ook, er breekt voor haar weereen heel nieuw tijdperk aan en we zijn natuurlijk erg benieuwd hoe het haar opschool gaat bevallen.

Na enkele bijzonder drukke en hectische weken
konden we dit weekend eindelijk wat gas terug nemen om ook wat te genieten van
onze nieuwe woning. En het was nog een lang weekend ook, want op vrijdag was
het een nationale feestdag in verband met de Heronafhankelijkheidsdag, dus dat
kwam mooi uit. Op die dag heb ik meteen wat fotootjes van ons appartement
gemaakt, kijk hieronder maar eens. Ondertussen heeft Elise-Marie al volop
nieuwe vriendinnetjes en vriendjes in ons nieuwe huis. Met de wat oudere
meisjes, Miia en Luise, is ze zelfs al een paar keer naar het Seltsimaja (het gemeenschapshuis)
geweest, alwaar ook van alles te doen is voor kinderen. Dus ze heeft het wat
dat betreft echt prima getroffen. Maar helemaal compleet is haar leventje
daarmee nog niet, want er staat nog een oude belofte aan haar open, namelijk
dat we, als we ons nieuwe appartement redelijk op orde zouden hebben, een kat voor
haar zouden kopen. Natuurlijk was ze die belofte niet vergeten (en wijzelf ook
niet, trouwens), en dus zijn we er zondag maar meteen op uitgegaan. We hadden
gereageerd op een advertentie en kwamen uit bij een flatje in de wijk Lasnamäe,
waar een aardige Russische vrouw veertien katten (!) hield, waarvan er een
aantal te koop werd aangeboden. De kat die we op het oog hadden, bleek een erg vrolijk
en speels beestje, waar Elise-Marie meteen dol op was. Dus hebben we de
afspraak gemaakt dat we hem (het is een kater) aanstaande woensdagavond op gaan
halen. En we hebben ook al een naam voor hem: Jesper, of kortweg: Jes. Het is
voor ons een heel nieuw avontuur, het hebben van een kat, dus we zijn heel
benieuwd hoe het gaat bevallen.

Na enkele bijzonder drukke en hectische wekenkonden we dit weekend eindelijk wat gas terug nemen om ook wat te genieten vanonze nieuwe woning. En het was nog een lang weekend ook, want op vrijdag washet een nationale feestdag in verband met de Heronafhankelijkheidsdag, dus datkwam mooi uit. Op die dag heb ik meteen wat fotootjes van ons appartementgemaakt, kijk hieronder maar eens. Ondertussen heeft Elise-Marie al volopnieuwe vriendinnetjes en vriendjes in ons nieuwe huis. Met de wat ouderemeisjes, Miia en Luise, is ze zelfs al een paar keer naar het Seltsimaja (het gemeenschapshuis)geweest, alwaar ook van alles te doen is voor kinderen. Dus ze heeft het watdat betreft echt prima getroffen. Maar helemaal compleet is haar leventjedaarmee nog niet, want er staat nog een oude belofte aan haar open, namelijkdat we, als we ons nieuwe appartement redelijk op orde zouden hebben, een kat voorhaar zouden kopen. Natuurlijk was ze die belofte niet vergeten (en wijzelf ookniet, trouwens), en dus zijn we er zondag maar meteen op uitgegaan. We haddengereageerd op een advertentie en kwamen uit bij een flatje in de wijk Lasnamäe,waar een aardige Russische vrouw veertien katten (!) hield, waarvan er eenaantal te koop werd aangeboden. De kat die we op het oog hadden, bleek een erg vrolijken speels beestje, waar Elise-Marie meteen dol op was. Dus hebben we deafspraak gemaakt dat we hem (het is een kater) aanstaande woensdagavond op gaanhalen. En we hebben ook al een naam voor hem: Jesper, of kortweg: Jes. Het isvoor ons een heel nieuw avontuur, het hebben van een kat, dus we zijn heelbenieuwd hoe het gaat bevallen.

Het is nog steeds puffen in het verre hoge
noorden. Afgelopen week was het werkelijk ongekend benauwd. Zelfs onweersbuien
hielpen niet, want een paar uur later was het dan gewoon weer net zo warm als
daarvoor. Kortom, we hebben flink gezweet bij het verder op orde brengen van
ons appartement, vooral bij het in elkaar zetten van allerlei meubilair dat we
thuis hadden laten bezorgen. En zoals gewoonlijk maakte ik bij het monteren
steeds net een klein foutje, met als gevolgen: een bureautje voor Elise-Marie
dat ik weer uit elkaar moet halen omdat ik blijkbaar ergens wat schroeven heb verwisseld
en een boekenkast waar een plank ondersteboven zit. Maar onze meest
tijdrovende en frustrerende bezigheid was toch wel om gordijnen uit te zoeken
voor de zeven meter aaneengesloten ramen die we hebben. Dat viel bepaald niet
mee. We hebben vrijwel elke stoffenwinkel in Tallinn compleet ondersteboven en
binnenstebuiten gehaald, maar wisten uiteindelijk pas gistermiddag een gordijn
te vinden dat we allebei mooi en bij ons interieur passend vonden. Dus daar
gaan we de komende week werk van maken. Ook komt er nog een klusjesman om te
adviseren over garderobekasten in de hal en slaapkamer. En als we dan ook nog
iemand kunnen vinden die deuren op maat kan maken en iemand die een
tussenmuurtje kan plaatsen, dan begint het er al heel aardig op te lijken.
Gelukkig voor die klussers wordt het later deze week, zo beloven de
weerdiensten althans, eindelijk wat koeler.

Het is nog steeds puffen in het verre hogenoorden. Afgelopen week was het werkelijk ongekend benauwd. Zelfs onweersbuienhielpen niet, want een paar uur later was het dan gewoon weer net zo warm alsdaarvoor. Kortom, we hebben flink gezweet bij het verder op orde brengen vanons appartement, vooral bij het in elkaar zetten van allerlei meubilair dat wethuis hadden laten bezorgen. En zoals gewoonlijk maakte ik bij het monterensteeds net een klein foutje, met als gevolgen: een bureautje voor Elise-Mariedat ik weer uit elkaar moet halen omdat ik blijkbaar ergens wat schroeven heb verwisselden een boekenkast waar een plank ondersteboven zit. Maar onze meesttijdrovende en frustrerende bezigheid was toch wel om gordijnen uit te zoekenvoor de zeven meter aaneengesloten ramen die we hebben. Dat viel bepaald nietmee. We hebben vrijwel elke stoffenwinkel in Tallinn compleet ondersteboven enbinnenstebuiten gehaald, maar wisten uiteindelijk pas gistermiddag een gordijnte vinden dat we allebei mooi en bij ons interieur passend vonden. Dus daargaan we de komende week werk van maken. Ook komt er nog een klusjesman om teadviseren over garderobekasten in de hal en slaapkamer. En als we dan ook nogiemand kunnen vinden die deuren op maat kan maken en iemand die eentussenmuurtje kan plaatsen, dan begint het er al heel aardig op te lijken.Gelukkig voor die klussers wordt het later deze week, zo beloven deweerdiensten althans, eindelijk wat koeler.

 


Hoewel we sinds de verhuizing, nu ruim een
week geleden, al aardig op orde zijn, blijft het druk. Zo wordt er aan het
balkon gewerkt om daar isolatie aan te brengen (een klusje nog besteld en
betaald door de vorige eigenaar), heb ik een bureautje voor Elise-Marie in
elkaar gezet en komt er later vandaag nog een boekenkast (die ook nog in elkaar
gezet moet worden). Afgelopen zaterdag hadden we het verjaardagsfeestje van
Elise-Marie en ook dat was een drukke, hectische dag, maar wel geslaagd. Het
was extreem benauwd die dag, maar al met al verliep de dag goed. De kinderen
(een stuk of tien in totaal) konden binnen en buiten spelen zoveel ze wilden,
want aan ruimte hebben
we nu geen gebrek. De zondag hebben we, gedwongen door
het extreme weer (op ons balkon gaf de termometer 46 graden aan!) hebben we
grotendeels in relatief koele winkelcentra doorgebracht, waar we en passant ook
maar een nieuwe LCD televisie hebben gekocht. Na enige trammelant hebben we die
ook aan kunnen sluiten op de digibox, zodat we nu heerlijk televisie kunnen
kijken (zo gauw we daar weer tijd voor hebben ). Inmiddels is het gelukkig
iets afgekoeld, maar voor de komende dagen wordt weer een nieuwe hittegolf met
temperaturen rond de 30 graden voorspeld. Ongelofelijk wat een zomer we hier
beleven!

 
Hoewel we sinds de verhuizing, nu ruim eenweek geleden, al aardig op orde zijn, blijft het druk. Zo wordt er aan hetbalkon gewerkt om daar isolatie aan te brengen (een klusje nog besteld enbetaald door de vorige eigenaar), heb ik een bureautje voor Elise-Marie inelkaar gezet en komt er later vandaag nog een boekenkast (die ook nog in elkaargezet moet worden). Afgelopen zaterdag hadden we het verjaardagsfeestje vanElise-Marie en ook dat was een drukke, hectische dag, maar wel geslaagd. Hetwas extreem benauwd die dag, maar al met al verliep de dag goed. De kinderen(een stuk of tien in totaal) konden binnen en buiten spelen zoveel ze wilden,want aan ruimte hebben we nu geen gebrek. De zondag hebben we, gedwongen doorhet extreme weer (op ons balkon gaf de termometer 46 graden aan!) hebben wegrotendeels in relatief koele winkelcentra doorgebracht, waar we en passant ookmaar een nieuwe LCD televisie hebben gekocht. Na enige trammelant hebben we dieook aan kunnen sluiten op de digibox, zodat we nu heerlijk televisie kunnenkijken (zo gauw we daar weer tijd voor hebben ). Inmiddels is het gelukkigiets afgekoeld, maar voor de komende dagen wordt weer een nieuwe hittegolf mettemperaturen rond de 30 graden voorspeld. Ongelofelijk wat een zomer we hierbeleven!

Na het schier eindeloze wachten van het laatste
half jaar ging alles de laatste week plotsklaps heel snel. Het inpakken was
natuurlijk een behoorlijke stress-toestand, maar de verhuizing zelf (afgelopen
zaterdag) ging als een tierelier. We hadden ook geweldige hulp. Toomas kwam met
een vrachtwagen waar we de halve buurt mee hadden kunnen verhuizen, en ook
hielp een familielid van Toomas mee, die in z’n vrije tijd aan bodybuilding
doet en die bij wijze van spreken het bankstel met alleen z’n linkerpink de
trappen op en af sjouwde. Binnen vier uur was het oude appartement leeg en
stonden al onze spullen op ons nieuwe adres. Nu, drie dagen later (ik had de maandag
ook nog vrij genomen) is ook het nieuwe appartement al redelijk op orde en voelt
het meteen al helemaal als thuis. Elise-Marie kan eindelijk in haar nieuwe bed
in haar eigen kamer, heeft ook al een beetje contact gemaakt met andere kinderen
in huis en is ook erg blij met alles. En wijzelf kunnen ons geluk natuurlijk ook
niet op. Wel blijft er nog veel te doen. We moeten nog gordijnen gaan
uitzoeken, willen wat deuren bestellen en hebben nog allerlei andere ideeën,
waar we nog mee aan de slag moeten. Maar goed, het grootste werk is al aardig
de rug. Vanaf nu kunnen we rustig onze tijd nemen om alles precies zo te maken,
zoals we het willen hebben. En vanaf  het
weekend hopen we ook weer een internetverbinding te hebben, en dan zal ik
proberen snel wat foto’s online te zetten.

Na het schier eindeloze wachten van het laatstehalf jaar ging alles de laatste week plotsklaps heel snel. Het inpakken wasnatuurlijk een behoorlijke stress-toestand, maar de verhuizing zelf (afgelopenzaterdag) ging als een tierelier. We hadden ook geweldige hulp. Toomas kwam meteen vrachtwagen waar we de halve buurt mee hadden kunnen verhuizen, en ookhielp een familielid van Toomas mee, die in z’n vrije tijd aan bodybuildingdoet en die bij wijze van spreken het bankstel met alleen z’n linkerpink detrappen op en af sjouwde. Binnen vier uur was het oude appartement leeg enstonden al onze spullen op ons nieuwe adres. Nu, drie dagen later (ik had de maandagook nog vrij genomen) is ook het nieuwe appartement al redelijk op orde en voelthet meteen al helemaal als thuis. Elise-Marie kan eindelijk in haar nieuwe bedin haar eigen kamer, heeft ook al een beetje contact gemaakt met andere kinderenin huis en is ook erg blij met alles. En wijzelf kunnen ons geluk natuurlijk ookniet op. Wel blijft er nog veel te doen. We moeten nog gordijnen gaanuitzoeken, willen wat deuren bestellen en hebben nog allerlei andere ideeën,waar we nog mee aan de slag moeten. Maar goed, het grootste werk is al aardigde rug. Vanaf nu kunnen we rustig onze tijd nemen om alles precies zo te maken,zoals we het willen hebben. En vanaf  hetweekend hopen we ook weer een internetverbinding te hebben, en dan zal ikproberen snel wat foto’s online te zetten.