We hebben een lang en behoorlijk druk weekend
achter de rug. Het begon al op vrijdag, toen het grote afscheidsfeest van de
speelzaal plaatsvond. Eerst werden de ouders getrakteerd op een concert van de
kinderen en daarna toog iedereen naar de Juku speelhal, waar de kinderen zich
helemaal uit konden leven. De volgende dag hadden we weer een afscheidsfeestje,
ditmaal van de zaterdagschool. Dit was iets bescheidener van opzet, maar
desalniettemin erg leuk (met o.a. een optreden van een erg grappige Pipi
Langkous). En gisteren hebben we, aangezien het best mooi weer was, weer eens
wat door de provincie Raplamaa gereden om enkele mõisad te gaan bekijken (om precies te zijn, die van Kohila, Atla
en Sutlema). Van dit alles staan weer foto’s op de Homepage van Elise-Marie en
haar online album. Maar vandaag was het ook een spannende dag. Maaris is
namelijk, samen met de makelaar, naar de gemeente gegaan, om daar uit de eerste
hand te horen wat er nu steeds mis is met die vergunningaanvraag (vorige week
kwam namelijk opnieuw het bericht dat er iets niet helemaal goed was). Wat
bleek? De architect, die door de verkoper is ingeschakeld om die aanvraag af te
handelen, maakt er steeds een potje van, waardoor er elke keer weer iets mis
is. Erg frustrerend, maar wij staan verder tamelijk machteloos en kunnen alleen
maar afwachten tot alles eindelijk een keer in orde is.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

We hebben een lang en behoorlijk druk weekendachter de rug. Het begon al op vrijdag, toen het grote afscheidsfeest van despeelzaal plaatsvond. Eerst werden de ouders getrakteerd op een concert van dekinderen en daarna toog iedereen naar de Juku speelhal, waar de kinderen zichhelemaal uit konden leven. De volgende dag hadden we weer een afscheidsfeestje,ditmaal van de zaterdagschool. Dit was iets bescheidener van opzet, maardesalniettemin erg leuk (met o.a. een optreden van een erg grappige PipiLangkous). En gisteren hebben we, aangezien het best mooi weer was, weer eenswat door de provincie Raplamaa gereden om enkele mõisad te gaan bekijken (om precies te zijn, die van Kohila, Atlaen Sutlema). Van dit alles staan weer foto’s op de Homepage van Elise-Marie enhaar online album. Maar vandaag was het ook een spannende dag. Maaris isnamelijk, samen met de makelaar, naar de gemeente gegaan, om daar uit de eerstehand te horen wat er nu steeds mis is met die vergunningaanvraag (vorige weekkwam namelijk opnieuw het bericht dat er iets niet helemaal goed was). Watbleek? De architect, die door de verkoper is ingeschakeld om die aanvraag af tehandelen, maakt er steeds een potje van, waardoor er elke keer weer iets misis. Erg frustrerend, maar wij staan verder tamelijk machteloos en kunnen alleenmaar afwachten tot alles eindelijk een keer in orde is.

Over vorige week valt op zich niet zoveel te
melden. Het was prachtig zomerweer, elke dag tussen de 20 en 25 graden, dus we
zijn ’s avonds veel buiten geweest. Gisteravond koelde het echter, terwijl we
in de tuin zaten te barbecuen, plotseling flink af en vandaag was het behoorlijk
koel en regenachtig (amper 6 graden!). Maar dat heeft ook zo z’n voordelen. We
hadden namelijk al verhalen gelezen dat er voor deze zomer een extreme
muggenplaag wordt voorspeld en dat het in het binnenland al bijna onmogelijk was
om rustig buiten te zitten. En inderdaad, toen we zelf gisteren op het kerkhof
bij Keila waren, werden we al flink gek van die beesten, maar even later bij
Toomas en Kathinka in de tuin was het nog veel erger. We zijn er dan ook maar
heel kort gebleven en weer snel terug naar Tallinn gegaan, waar het wat die
muggen betreft gelukkig heel erg meevalt (bij ons in de tuin zagen we er
eigenlijk nauwelijks). Nu met de huidige kou zou het wel eens zo kunnen zijn
dat de muggenpopulatie flink gedecimeerd wordt. Zo zie je maar weer: elk nadeel
hep ze voordeel. Voor deze week staat weer e.e.a. op het programma:
woensdagavond ga ik met een groepje collega’s naar de voetbalwedstrijd
Estland-Kroatië, en aanstaande vrijdag vindt het afscheidsfeest op de speelzaal
plaats voor de kinderen, die volgend jaar naar de grote school gaan. We hebben
die dag vrij genomen, dus het wordt een korte werkweek.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Over vorige week valt op zich niet zoveel temelden. Het was prachtig zomerweer, elke dag tussen de 20 en 25 graden, dus wezijn ’s avonds veel buiten geweest. Gisteravond koelde het echter, terwijl wein de tuin zaten te barbecuen, plotseling flink af en vandaag was het behoorlijkkoel en regenachtig (amper 6 graden!). Maar dat heeft ook zo z’n voordelen. Wehadden namelijk al verhalen gelezen dat er voor deze zomer een extrememuggenplaag wordt voorspeld en dat het in het binnenland al bijna onmogelijk wasom rustig buiten te zitten. En inderdaad, toen we zelf gisteren op het kerkhofbij Keila waren, werden we al flink gek van die beesten, maar even later bijToomas en Kathinka in de tuin was het nog veel erger. We zijn er dan ook maarheel kort gebleven en weer snel terug naar Tallinn gegaan, waar het wat diemuggen betreft gelukkig heel erg meevalt (bij ons in de tuin zagen we ereigenlijk nauwelijks). Nu met de huidige kou zou het wel eens zo kunnen zijndat de muggenpopulatie flink gedecimeerd wordt. Zo zie je maar weer: elk nadeelhep ze voordeel. Voor deze week staat weer e.e.a. op het programma:woensdagavond ga ik met een groepje collega’s naar de voetbalwedstrijdEstland-Kroatië, en aanstaande vrijdag vindt het afscheidsfeest op de speelzaalplaats voor de kinderen, die volgend jaar naar de grote school gaan. We hebbendie dag vrij genomen, dus het wordt een korte werkweek.

Nadat we afgelopen maandag nog gewoon met de
winterjas aan de deur uitgingen, schoten de dagen erna de temperaturen omhoog
tot een werkelijk belachelijke en ongelofelijke 27 (!) graden. Dus het was echt
aftellen geblazen tot het weekend, waarin er veel op het programma stond. Zo
moest Elise-Marie op zaterdag eerst naar een danstraining (als oefening voor
een voorstelling de volgende dag) en hebben we haar daarna laten spijbelen voor
de school, omdat we van het tropische weer wilden profiteren door naar Oxforell,
een forelkwekerij zo’n 30 km buiten Tallinn, te gaan. Dat bleek een goed idee,
want daar was het goed toeven. We zijn zelf niet gaan vissen (dat kan daar
ook), maar hebben er lekker gegeten en rondgewandeld. Terug thuis zijn we
meteen de stad ingegaan, want het was namelijk “museumnacht”. Veel musea waren tot tien
uur ‘s avonds open en hadden gratis entree. We waren niet de enigen met dat
idee, want in het Natuurmuseum was het al warm en druk, maar bij de andere
musea die we wilden bezoeken kon je niet eens naar binnen. De zondag was al
minstens net zo druk. Allereerst gingen we naar de verjaardag van Elise’s
speelzaalvriendje Karl, dat plaats vond in het “Vikingiteküla” (een nagebouwde
Vikingnederzetting), ook weer zo’n 30 km buiten Tallinn. Maar we moesten al na
een paar uurtjes terug naar Tallinn voor de dansvoorstelling van Elise-Marie.
En hoewel ze ‘s ochtends nog flink last had van plankenkoorts, bleek daar tijdens
de voorstelling helemaal niets van. Ze deed het weer erg goed, vonden wij.
Afijn, zo was dit ene weekend vrijwel net zo druk als alle winterweekenden bij
elkaar En natuurlijk staan van dit alles weer foto’s op de Homepage van Elise-Marie en haar online album.

&lt;!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:&quot;&quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-ansi-language:ET;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&gt;

Nadat we afgelopen maandag nog gewoon met dewinterjas aan de deur uitgingen, schoten de dagen erna de temperaturen omhoogtot een werkelijk belachelijke en ongelofelijke 27 (!) graden. Dus het was echtaftellen geblazen tot het weekend, waarin er veel op het programma stond. Zomoest Elise-Marie op zaterdag eerst naar een danstraining (als oefening vooreen voorstelling de volgende dag) en hebben we haar daarna laten spijbelen voorde school, omdat we van het tropische weer wilden profiteren door naar Oxforell,een forelkwekerij zo’n 30 km buiten Tallinn, te gaan. Dat bleek een goed idee,want daar was het goed toeven. We zijn zelf niet gaan vissen (dat kan daarook), maar hebben er lekker gegeten en rondgewandeld. Terug thuis zijn wemeteen de stad ingegaan, want het was namelijk “museumnacht”. Veel musea waren tot tienuur ‘s avonds open en hadden gratis entree. We waren niet de enigen met datidee, want in het Natuurmuseum was het al warm en druk, maar bij de anderemusea die we wilden bezoeken kon je niet eens naar binnen. De zondag was alminstens net zo druk. Allereerst gingen we naar de verjaardag van Elise’sspeelzaalvriendje Karl, dat plaats vond in het “Vikingiteküla” (een nagebouwdeVikingnederzetting), ook weer zo’n 30 km buiten Tallinn. Maar we moesten al naeen paar uurtjes terug naar Tallinn voor de dansvoorstelling van Elise-Marie.En hoewel ze ‘s ochtends nog flink last had van plankenkoorts, bleek daar tijdensde voorstelling helemaal niets van. Ze deed het weer erg goed, vonden wij.Afijn, zo was dit ene weekend vrijwel net zo druk als alle winterweekenden bijelkaar En natuurlijk staan van dit alles weer foto’s op de Homepage van Elise-Marie en haar online album.

Gisteren schoten de temperaturen plotsklaps flink
omhoog, en vandaag ging het zelfs al aardig richting de 20 graden. Een
ongekende luxe! Ook begint het nu eindelijk mooi groen te worden, zodat de
wereld er meteen weer wat prettiger uitziet. Ook op macro-economisch gebied was
er vandaag een doorbraak hier in Estland. De Europese Commissie heeft namelijk geconcludeerd
dat Estland klaar is om de euro in te voeren. Het definitieve besluit wordt pas
in juli genomen, maar het lijkt erop dat we hier vanaf 2011 ook met eurootjes
zullen gaan betalen. Verder ben ik deze week druk geweest met de aanvraag van
een nieuw paspoort, want mijn huidige bleek inmiddels te zijn verlopen, zo
ontdekten we vorige week toevallig. Helemaal soepel ging dat ook weer niet,
aangezien ik in eerste instantie pasfoto’s had die niet de juiste afmetingen
bleken te hebben, maar uiteindelijk heb ik vandaag de aanvraag toch in kunnen
dienen en nu is het zo’n twee weken wachten op mijn nieuwe document. Ook
moesten er vandaag nog wat bureaucratische zaken worden afgehandeld op de
toekomstige school van Elise-Marie en ook dit ging weer, zoals bij ons te
verwachten is, niet helemaal van een leien dakje. In eerste instantie bleek
Elise-Marie namelijk op geen enkele lijst te staan, maar gelukkig was er gewoon
ergens een menselijke vergissing gemaakt, en kwam het uiteindelijk allemaal
toch nog goed. Tenslotte hebben we vandaag op het werk afscheid genomen van
mijn Engelse collega, die helaas weer terug naar Engeland gaat, waardoor ik
weer de enige West-Europeaan op de afdeling ben.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Gisteren schoten de temperaturen plotsklaps flinkomhoog, en vandaag ging het zelfs al aardig richting de 20 graden. Eenongekende luxe! Ook begint het nu eindelijk mooi groen te worden, zodat dewereld er meteen weer wat prettiger uitziet. Ook op macro-economisch gebied waser vandaag een doorbraak hier in Estland. De Europese Commissie heeft namelijk geconcludeerddat Estland klaar is om de euro in te voeren. Het definitieve besluit wordt pasin juli genomen, maar het lijkt erop dat we hier vanaf 2011 ook met eurootjeszullen gaan betalen. Verder ben ik deze week druk geweest met de aanvraag vaneen nieuw paspoort, want mijn huidige bleek inmiddels te zijn verlopen, zoontdekten we vorige week toevallig. Helemaal soepel ging dat ook weer niet,aangezien ik in eerste instantie pasfoto’s had die niet de juiste afmetingenbleken te hebben, maar uiteindelijk heb ik vandaag de aanvraag toch in kunnendienen en nu is het zo’n twee weken wachten op mijn nieuwe document. Ookmoesten er vandaag nog wat bureaucratische zaken worden afgehandeld op detoekomstige school van Elise-Marie en ook dit ging weer, zoals bij ons teverwachten is, niet helemaal van een leien dakje. In eerste instantie bleekElise-Marie namelijk op geen enkele lijst te staan, maar gelukkig was er gewoonergens een menselijke vergissing gemaakt, en kwam het uiteindelijk allemaaltoch nog goed. Tenslotte hebben we vandaag op het werk afscheid genomen vanmijn Engelse collega, die helaas weer terug naar Engeland gaat, waardoor ikweer de enige West-Europeaan op de afdeling ben.

Met de lente wil het hier nog niet echt vlotten,
alhoewel er grote verschillen waren tussen het zuiden en het noorden van het
land. Rond Tartu liep de temperatuur op tot maar liefst zo’n 22 graden, maar
bij ons bleef die op een schamele 8 graden steken. Dus kon er ook met moederdag
– want dat was het hier gisteren ook – weer niet buiten worden gebarbecued.
Maar voor het komend weekend worden wel lente-achtige temperaturen voorspeld,
gelukkig. Dan zal het ook wel snel groen worden, want op het moment loopt de
natuur een beetje achter op het schema, heb ik het idee. En hetzelfde geldt ook
voor de vergunningaanvraag voor het appartement. Die loopt niet bepaald op
rolletjes. Er zal nog wel een x-aantal weken overheen gaan, zo is de
verwachting. Gisteren was het overigens ook een spannende dag, aangezien het
weer 9 mei was en op die dag de Russische bevolking altijd het einde van WO-II
herdenkt, maar gelukkig verliep alles zonder enig incident. Wel zagen we veel
auto’s met Russische vlaggetjes (en zelfs, vreemd genoeg, met hamers en
sikkels) door de stad rijden.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Met de lente wil het hier nog niet echt vlotten,alhoewel er grote verschillen waren tussen het zuiden en het noorden van hetland. Rond Tartu liep de temperatuur op tot maar liefst zo’n 22 graden, maarbij ons bleef die op een schamele 8 graden steken. Dus kon er ook met moederdag– want dat was het hier gisteren ook – weer niet buiten worden gebarbecued.Maar voor het komend weekend worden wel lente-achtige temperaturen voorspeld,gelukkig. Dan zal het ook wel snel groen worden, want op het moment loopt denatuur een beetje achter op het schema, heb ik het idee. En hetzelfde geldt ookvoor de vergunningaanvraag voor het appartement. Die loopt niet bepaald oprolletjes. Er zal nog wel een x-aantal weken overheen gaan, zo is deverwachting. Gisteren was het overigens ook een spannende dag, aangezien hetweer 9 mei was en op die dag de Russische bevolking altijd het einde van WO-IIherdenkt, maar gelukkig verliep alles zonder enig incident. Wel zagen we veelauto’s met Russische vlaggetjes (en zelfs, vreemd genoeg, met hamers ensikkels) door de stad rijden.