Sinds gisteren hebben we weer zomerbanden onder
de auto, maar om nu te zeggen dat we hier inmiddels behaaglijke temperaturen
hebben, nou nee, niet bepaald. De laatste dagen was het zo tussen de 5 en de 10
graden, dus dat houdt niet over (alhoewel het juist vandaag wel weer wat warmer
was). De bijeenkomst in het kader van Koninginnedag was overigens best leuk.
Het jazz-concert was erg bijzonder en de receptie daarna was lekker informeel,
met veel Hollandse hapjes (haring, paling, bitterballen, vlammetjes en kaas). En
sinds vandaag staan in ieder geval Maaris en Elise-Marie al ingeschreven op ons
nieuwe adres (ik volg als alles helemaal rond is), dus wat dat betreft zou er
geen belemmering meer moeten zijn voor de inschrijving van Elise-Marie op haar
nieuwe school. Nu is het natuurlijk nog afwachten of ze de test goed genoeg
heeft gedaan, maar dat horen we volgende week. Morgen, zaterdag, is het hier
een nationale feestdag. Onder het motto ’Teeme
ära!’ (’Doen we!’) zijn er overal activiteiten georganiseerd om parken,
bossen, en dergelijke schoon te maken. Misschien dat we ook ergens gaan helpen,
maar we hebben geen concreet plan wat dat betreft. Wellicht gaan we, als het
een beetje aardig weer is, wel gewoon een leuk uitstapje maken. Verder staat voor
het weekend een bescheiden viering van mijn verjaardag op het programma. We
hadden eigenlijk (weer) het plan om dat ergens in de buitenlucht te doen, maar
de weergoden lijken van plan om roet in het eten te gooien. Over roet gesproken,
het gesprek van de dag was hier vandaag het afbranden van het – onlangs geheel
gerenoveerde – hoofdgebouw van de markt van Nõmme. Erg zonde, want het was
juist zo mooi geworden na de renovatie.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Sinds gisteren hebben we weer zomerbanden onderde auto, maar om nu te zeggen dat we hier inmiddels behaaglijke temperaturenhebben, nou nee, niet bepaald. De laatste dagen was het zo tussen de 5 en de 10graden, dus dat houdt niet over (alhoewel het juist vandaag wel weer wat warmerwas). De bijeenkomst in het kader van Koninginnedag was overigens best leuk.Het jazz-concert was erg bijzonder en de receptie daarna was lekker informeel,met veel Hollandse hapjes (haring, paling, bitterballen, vlammetjes en kaas). Ensinds vandaag staan in ieder geval Maaris en Elise-Marie al ingeschreven op onsnieuwe adres (ik volg als alles helemaal rond is), dus wat dat betreft zou ergeen belemmering meer moeten zijn voor de inschrijving van Elise-Marie op haarnieuwe school. Nu is het natuurlijk nog afwachten of ze de test goed genoegheeft gedaan, maar dat horen we volgende week. Morgen, zaterdag, is het hiereen nationale feestdag. Onder het motto ’Teemeära!’ (’Doen we!’) zijn er overal activiteiten georganiseerd om parken,bossen, en dergelijke schoon te maken. Misschien dat we ook ergens gaan helpen,maar we hebben geen concreet plan wat dat betreft. Wellicht gaan we, als heteen beetje aardig weer is, wel gewoon een leuk uitstapje maken. Verder staat voorhet weekend een bescheiden viering van mijn verjaardag op het programma. Wehadden eigenlijk (weer) het plan om dat ergens in de buitenlucht te doen, maarde weergoden lijken van plan om roet in het eten te gooien. Over roet gesproken,het gesprek van de dag was hier vandaag het afbranden van het – onlangs geheelgerenoveerde – hoofdgebouw van de markt van Nõmme. Erg zonde, want het wasjuist zo mooi geworden na de renovatie.

Vorige week vrijdag was voor mij een topdag. Op
het werk kreeg ik de terugkoppeling dat de rapporten, die ik in het kader van
een groot en belangrijk project had gemaakt, positief waren ontvangen door het
management. Dat gaf een goed en opgelucht gevoel, want ik had er behoorlijk
hard aan gewerkt. En ’s avonds lukte het eindelijk (want ik was er al een
tijdje mee bezig) om thuis een WiFi-netwerk op te zetten, zodat we nu met de
laptop en de iPod tegelijk – en op elke willekeurige plek in huis – kunnen
internetten. Verder hadden we in het weekend wel weer het een en ander te doen.
Elise-Marie had op zaterdag maar liefst twee verjaardagen en op zondag zijn
Maaris en ik ’s avonds naar de bioscoop gegaan, waar een erg leuke, Finse
tragikomedie draaide. Tussendoor hebben we ook nog wat gewandeld (en weer een
nieuw parkje ontdekt), maar het bleek ondanks het zonnige weer toch nog wel verraderlijk
fris. Elise-Marie is nu zelfs een beetje verkouden, maar gelukkig niet ziek
zodat ze gewoon naar de speelzaal kan gaan. Voor aanstaande woensdag staat op
het programma om naar de jaarlijkse koninginnedagviering te gaan, dit keer in
het Russisch Cultureel Centrum, waar we op een jazz-concert getrakteerd zullen
worden.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Vorige week vrijdag was voor mij een topdag. Ophet werk kreeg ik de terugkoppeling dat de rapporten, die ik in het kader vaneen groot en belangrijk project had gemaakt, positief waren ontvangen door hetmanagement. Dat gaf een goed en opgelucht gevoel, want ik had er behoorlijkhard aan gewerkt. En ’s avonds lukte het eindelijk (want ik was er al eentijdje mee bezig) om thuis een WiFi-netwerk op te zetten, zodat we nu met delaptop en de iPod tegelijk – en op elke willekeurige plek in huis – kunneninternetten. Verder hadden we in het weekend wel weer het een en ander te doen.Elise-Marie had op zaterdag maar liefst twee verjaardagen en op zondag zijnMaaris en ik ’s avonds naar de bioscoop gegaan, waar een erg leuke, Finsetragikomedie draaide. Tussendoor hebben we ook nog wat gewandeld (en weer eennieuw parkje ontdekt), maar het bleek ondanks het zonnige weer toch nog wel verraderlijkfris. Elise-Marie is nu zelfs een beetje verkouden, maar gelukkig niet ziekzodat ze gewoon naar de speelzaal kan gaan. Voor aanstaande woensdag staat ophet programma om naar de jaarlijkse koninginnedagviering te gaan, dit keer inhet Russisch Cultureel Centrum, waar we op een jazz-concert getrakteerd zullenworden.

De toelatingstest van Elise-Marie afgelopen
dinsdag verliep erg goed. Ze vond het vooral ook heel erg leuk om te doen. Heel
typisch, dit soort dingen maken haar totaal niet zenuwachtig, integendeel
eigenlijk, ze geniet er zelfs van. We hebben het gevoel (we moesten zelf in de
aula wachten) dat ze het er ook heel goed vanaf heeft gebracht, maar toch
blijft het allemaal nog behoorlijk spannend. Er zijn dit jaar namelijk veel
inschrijvingen en dan krijgen kinderen uit de buurt voorrang, dus we moeten
eerst zorgen dat we ook in die buurt staan ingeschreven. Afijn, we gaan volgende
week met de verkoper regelen dat we in ieder geval alvast op „ons nieuwe adres“
(want daar gaan we toch vanuit) staan ingeschreven. Erg ingewikkeld en stressvol
allemaal. Rond 6 mei komt dan de terugkoppeling of ze op deze school wordt
aangenomen. Alsof de komende weken sowieso al niet spannend genoeg zouden zijn Maar goed, dat kan er dan nog wel bij. Ook op het werk heb ik het
razenddruk momenteel. Er zijn weer enkele keiharde deadlines, zenuwachtige
projectleiders en onverwachte situaties, maar ook daar ben ik inmiddels wel een
beetje aan gewend. Ook spannend is de grote NAVO-top, die hier in Tallinn dezer
dagen wordt gehouden, maar daar krijgen we echter vooralsnog niet zoveel van mee.
In het centrum zijn veel wegen afgesloten en gelden strenge
veiligheidsmaatregelen, maar daar komen we toch niet, dus daar merken we niks
van. Gelukkig voor de deelnemers aan de conferentie kan er wel weer op Tallinn
gevlogen worden, want ook hier heeft het vliegverkeer vorige week enkele dagen
stilgelegen. Enkele bekenden van ons, die op vakantie waren, bleken net de dag
voor de sluiting weer thuis aangekomen, dus die hebben geluk gehad. Hoe dan
ook, een beetje geluk kunnen wij de komende weken ook wel gebruiken. Ik zal in
ieder geval blij zijn als het half mei is. Dan zou er weer wat duidelijkheid en
dus ook (hopelijk) rust in de tent (en vooral in ons hoofd) moeten zijn.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

De toelatingstest van Elise-Marie afgelopendinsdag verliep erg goed. Ze vond het vooral ook heel erg leuk om te doen. Heeltypisch, dit soort dingen maken haar totaal niet zenuwachtig, integendeeleigenlijk, ze geniet er zelfs van. We hebben het gevoel (we moesten zelf in deaula wachten) dat ze het er ook heel goed vanaf heeft gebracht, maar tochblijft het allemaal nog behoorlijk spannend. Er zijn dit jaar namelijk veelinschrijvingen en dan krijgen kinderen uit de buurt voorrang, dus we moeteneerst zorgen dat we ook in die buurt staan ingeschreven. Afijn, we gaan volgendeweek met de verkoper regelen dat we in ieder geval alvast op „ons nieuwe adres“(want daar gaan we toch vanuit) staan ingeschreven. Erg ingewikkeld en stressvolallemaal. Rond 6 mei komt dan de terugkoppeling of ze op deze school wordtaangenomen. Alsof de komende weken sowieso al niet spannend genoeg zouden zijn:-) Maar goed, dat kan er dan nog wel bij. Ook op het werk heb ik hetrazenddruk momenteel. Er zijn weer enkele keiharde deadlines, zenuwachtigeprojectleiders en onverwachte situaties, maar ook daar ben ik inmiddels wel eenbeetje aan gewend. Ook spannend is de grote NAVO-top, die hier in Tallinn dezerdagen wordt gehouden, maar daar krijgen we echter vooralsnog niet zoveel van mee.In het centrum zijn veel wegen afgesloten en gelden strengeveiligheidsmaatregelen, maar daar komen we toch niet, dus daar merken we niksvan. Gelukkig voor de deelnemers aan de conferentie kan er wel weer op Tallinngevlogen worden, want ook hier heeft het vliegverkeer vorige week enkele dagenstilgelegen. Enkele bekenden van ons, die op vakantie waren, bleken net de dagvoor de sluiting weer thuis aangekomen, dus die hebben geluk gehad. Hoe danook, een beetje geluk kunnen wij de komende weken ook wel gebruiken. Ik zal inieder geval blij zijn als het half mei is. Dan zou er weer wat duidelijkheid endus ook (hopelijk) rust in de tent (en vooral in ons hoofd) moeten zijn.

De afspraak van afgelopen vrijdag verliep
eigenlijk heel goed. Deze vond overigens niet plaats op het makelaarskantoor,
maar in het appartement zelf. Voor ons eigenlijk wel weer eens leuk om dat weer
eens van binnen te zien (en we vinden het gelukkig nog steeds een leuk
appartement). De „oneffenheden“ waar ik het in mijn vorige bericht over had,
blijken inderdaad allemaal over allerlei kleine nuances en details te gaan,
waar in ieder geval geen obstructies te verwachten zijn. Natuurlijk blijft de
vraag hoeveel tijd er nu weer overheen zal gaan, maar de verkoper bleek ook
zowat aan het einde van z’n Latijn te zijn, en hij wil de zaak nu ook zo snel
mogelijk afronden. En zo gingen we toch redelijk opgelucht het weekend in. Dat
weekend bleek niet zo winters als voorspeld, maar toch wel behoorlijk guur en
herfstachtig. Op zondag hadden we de 60e verjaardag van oma, dat we in een leuk
en kindvriendelijk restaurant in Saue hebben gevierd. Het was vooral geinig om
te zien hoe Lisanna in de laatste maanden van een verlegen, wat angstig kindje,
is getransformeerd tot een dametje die constant iedereen probeert over te halen
om met haar te spelen. Afijn, we hebben een drukke week deze week. Niet alleen
hebben we het allebei flink druk op het werk, maar morgen moet Elise-Marie een
toelatingstest doen op de school, waarvoor we haar in willen schrijven. Dus
hopen we natuurlijk dat ze het er goed vanaf brengt. Maar, haar een beetje kennende,
zal ze in ieder geval haar uiterste best doen.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

De afspraak van afgelopen vrijdag verliepeigenlijk heel goed. Deze vond overigens niet plaats op het makelaarskantoor,maar in het appartement zelf. Voor ons eigenlijk wel weer eens leuk om dat weereens van binnen te zien (en we vinden het gelukkig nog steeds een leukappartement). De „oneffenheden“ waar ik het in mijn vorige bericht over had,blijken inderdaad allemaal over allerlei kleine nuances en details te gaan,waar in ieder geval geen obstructies te verwachten zijn. Natuurlijk blijft devraag hoeveel tijd er nu weer overheen zal gaan, maar de verkoper bleek ookzowat aan het einde van z’n Latijn te zijn, en hij wil de zaak nu ook zo snelmogelijk afronden. En zo gingen we toch redelijk opgelucht het weekend in. Datweekend bleek niet zo winters als voorspeld, maar toch wel behoorlijk guur enherfstachtig. Op zondag hadden we de 60e verjaardag van oma, dat we in een leuken kindvriendelijk restaurant in Saue hebben gevierd. Het was vooral geinig omte zien hoe Lisanna in de laatste maanden van een verlegen, wat angstig kindje,is getransformeerd tot een dametje die constant iedereen probeert over te halenom met haar te spelen. Afijn, we hebben een drukke week deze week. Niet alleenhebben we het allebei flink druk op het werk, maar morgen moet Elise-Marie eentoelatingstest doen op de school, waarvoor we haar in willen schrijven. Dushopen we natuurlijk dat ze het er goed vanaf brengt. Maar, haar een beetje kennende,zal ze in ieder geval haar uiterste best doen.

Het was – op z’n zachtst gezegd – geen
gemakkelijke week, met dat bungelen tussen hoop en vrees voor wat betreft de
terugkoppeling over het appartement. En met de dag nam de vrees toe en de hoop
af. Maar vandaag kwam er dan toch een soort terugkoppeling, en die was eerlijk
gezegd ook precies zoals ik die verwachtte, namelijk dat er toch nog „enkele
oneffenheden“ in de aanvraag van de verkoper zitten, die nog moeten worden
aangepast. Over de precieze details en hoe lang dat dan weer allemaal gaat
duren, weten we nog even niks. Morgen gaan we bij de makelaar op kantoor met de
verkoper rond de tafel zitten om alles enigszins op een rijtje proberen te
zetten. Hoe dan ook, het is werkelijk om helemaal gek van te worden. Wachten, niks
weten en zelf niks kunnen doen is echt slopend. Maar voorlopig is het niet
anders.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Het was – op z’n zachtst gezegd – geengemakkelijke week, met dat bungelen tussen hoop en vrees voor wat betreft deterugkoppeling over het appartement. En met de dag nam de vrees toe en de hoopaf. Maar vandaag kwam er dan toch een soort terugkoppeling, en die was eerlijkgezegd ook precies zoals ik die verwachtte, namelijk dat er toch nog „enkeleoneffenheden“ in de aanvraag van de verkoper zitten, die nog moeten wordenaangepast. Over de precieze details en hoe lang dat dan weer allemaal gaatduren, weten we nog even niks. Morgen gaan we bij de makelaar op kantoor met deverkoper rond de tafel zitten om alles enigszins op een rijtje proberen tezetten. Hoe dan ook, het is werkelijk om helemaal gek van te worden. Wachten, niksweten en zelf niks kunnen doen is echt slopend. Maar voorlopig is het nietanders.