Maandelijkse archief: maart 2010

Eerste voorzichtige lentedag!

Nog geen terrasjesweer zoals vorige week in
Nederland, maar het was vandaag wel maar liefst zo’n 9 graden, een temperatuur
die we ons amper meer konden herinneren. We hebben ervan geprofiteerd door een
flinke wandeling te maken over de nieuwe wandelpromenade langs de baai, die
helemaal van Stroomi tot aan Rocca Al Mare loopt. Voor de komende week worden
alleen maar temperaturen van boven nul voorspeld, dus het lijkt erop dat de
winter nu toch echt voorbij is. En als het zo doorgaat is alle sneeuw (in de
stad tenminste) over een week gesmolten. Verder hebben we deze week te horen
gekregen dat de vergunningaanvraag nu definitief door de verkoper bij de
gemeente is ingediend (en geaccepteerd), met de terugkoppeling dat er binnen 20
dagen uitsluitsel komt. In afwachting daarvan hebben we besloten om onszelf een
beetje te verwennen door een iPod aan te schaffen, zodat we wat te spelen
hebben. Vooral handig als we straks weer eens tochtjes met de auto gaan maken,
dan kan Elise-Marie zich daar onderweg een beetje mee vermaken. En tenslotte
heb ik deze week twee bezoekjes aan de tandarts gebracht. Dat was wel nodig,
want mijn gebit toonde schrikbarend veel overeenkomsten met het Estse wegennet
(veel gaten dus). Maar vandaag brak toch weer een stukje van een kies af, dus
ik zal binnenkort toch nog een keertje terug moeten gaan.

Eerste voorzichtige lentedag!

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:ET;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Nog geen terrasjesweer zoals vorige week inNederland, maar het was vandaag wel maar liefst zo’n 9 graden, een temperatuurdie we ons amper meer konden herinneren. We hebben ervan geprofiteerd door eenflinke wandeling te maken over de nieuwe wandelpromenade langs de baai, diehelemaal van Stroomi tot aan Rocca Al Mare loopt. Voor de komende week wordenalleen maar temperaturen van boven nul voorspeld, dus het lijkt erop dat dewinter nu toch echt voorbij is. En als het zo doorgaat is alle sneeuw (in destad tenminste) over een week gesmolten. Verder hebben we deze week te horengekregen dat de vergunningaanvraag nu definitief door de verkoper bij degemeente is ingediend (en geaccepteerd), met de terugkoppeling dat er binnen 20dagen uitsluitsel komt. In afwachting daarvan hebben we besloten om onszelf eenbeetje te verwennen door een iPod aan te schaffen, zodat we wat te spelenhebben. Vooral handig als we straks weer eens tochtjes met de auto gaan maken,dan kan Elise-Marie zich daar onderweg een beetje mee vermaken. En tenslotteheb ik deze week twee bezoekjes aan de tandarts gebracht. Dat was wel nodig,want mijn gebit toonde schrikbarend veel overeenkomsten met het Estse wegennet(veel gaten dus). Maar vandaag brak toch weer een stukje van een kies af, dusik zal binnenkort toch nog een keertje terug moeten gaan.

Vier jaar vol!

Vorige week moest een vrachtvliegtuig een
noodlanding maken op het naast het vliegveld gelegen Ülemiste meer. Het ijs bleek
dik genoeg om het te dragen, zodat het allemaal goed is afgelopen. Maar het
geeft wel aan dat het hier nog altijd geen lente is, alhoewel de winter
inmiddels wel op z’n laatste benen loopt en je aan alles voelt dat de lente
voor de deur staat. In het weekend dooide het flink, maar vanmorgen lag er toch
weer een aardig pak verse sneeuw. Hoe dan ook, het doet me denken aan toen ik
hier vier jaar geleden aankwam en het ook nog volop winter was. Want ja, ik
woon hier inmiddels al weer vier jaar! Tjonge, wat vliegt de tijd! Ik ben erg benieuwd
waar ik over vier jaar woon … :-) Het is nog steeds de bedoeling dat dat in
het appartement is, waar we de laatste drie maanden mee bezig zijn. En hoewel de
situatie nog steeds wat onduidelijk en ingewikkeld is, zijn we nu toch weer
redelijk optimistisch dat er uiteindelijk een goede afloop zal zijn.

Vier jaar vol!

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Vorige week moest een vrachtvliegtuig eennoodlanding maken op het naast het vliegveld gelegen Ülemiste meer. Het ijs bleekdik genoeg om het te dragen, zodat het allemaal goed is afgelopen. Maar hetgeeft wel aan dat het hier nog altijd geen lente is, alhoewel de winterinmiddels wel op z’n laatste benen loopt en je aan alles voelt dat de lentevoor de deur staat. In het weekend dooide het flink, maar vanmorgen lag er tochweer een aardig pak verse sneeuw. Hoe dan ook, het doet me denken aan toen ikhier vier jaar geleden aankwam en het ook nog volop winter was. Want ja, ikwoon hier inmiddels al weer vier jaar! Tjonge, wat vliegt de tijd! Ik ben erg benieuwdwaar ik over vier jaar woon … :-) Het is nog steeds de bedoeling dat dat inhet appartement is, waar we de laatste drie maanden mee bezig zijn. En hoewel desituatie nog steeds wat onduidelijk en ingewikkeld is, zijn we nu toch weerredelijk optimistisch dat er uiteindelijk een goede afloop zal zijn.

Elise-Marie als musicalster

Deze hele week stond in het teken van twee
dingen: wachten op terugkoppeling over het apartement en – minstens zo
belangrijk – de optredens van Elise-Marie in de hoofdrol (als prinses) van een
musical op de speelzaal. Op maandag en dinsdag had ze al enkele succesvolle
optredens, zo hoorden we van de leidsters, maar vandaag konden we het met eigen
ogen aanschouwen. En inderdaad, ze speelde de sterren van de hemel. En nog
opmerkelijker: ze was nog geen spatje zenuwachtig. We zaten natuurlijk helemaal
te glimmen van trots. Wie weet heeft ze wel echt talent voor dit soort dingen.
En anders kan ze altijd nog gaan dammen, want ze wint inmiddels met gemak van
mij. :-) Afijn, kijk zelf maar naar het filmpje hieronder (en er staan ook foto’s
hiervan en de verjaardag van nichtje Lisanna op haar homepage en online album). 

En wat het apartement betreft, dat ziet er niet goed uit op het moment.
De verkoper blijkt de zaken behoorlijk laks te hebben aangepakt en zit nu flink
in tijdnood. En het ziet er zelfs naar uit dat hij niet alle papieren in orde
kan krijgen. Dus we hebben er momenteel een hard hoofd in. Maar voorlopig is
het dus nog gewoon afwachten.

Elise-Marie als musicalster

&amp;amp;lt;!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:&amp;amp;quot;&amp;amp;quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:&amp;amp;quot;Times New Roman&amp;amp;quot;; mso-fareast-font-family:&amp;amp;quot;Times New Roman&amp;amp;quot;; mso-ansi-language:ET;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&amp;amp;gt;

Deze hele week stond in het teken van tweedingen: wachten op terugkoppeling over het apartement en – minstens zobelangrijk – de optredens van Elise-Marie in de hoofdrol (als prinses) van eenmusical op de speelzaal. Op maandag en dinsdag had ze al enkele succesvolleoptredens, zo hoorden we van de leidsters, maar vandaag konden we het met eigenogen aanschouwen. En inderdaad, ze speelde de sterren van de hemel. En nogopmerkelijker: ze was nog geen spatje zenuwachtig. We zaten natuurlijk helemaalte glimmen van trots. Wie weet heeft ze wel echt talent voor dit soort dingen.En anders kan ze altijd nog gaan dammen, want ze wint inmiddels met gemak vanmij. :-) Afijn, kijk zelf maar naar het filmpje hieronder (en er staan ook foto’shiervan en de verjaardag van nichtje Lisanna op haar homepage en online album). 

En wat het apartement betreft, dat ziet er niet goed uit op het moment.De verkoper blijkt de zaken behoorlijk laks te hebben aangepakt en zit nu flinkin tijdnood. En het ziet er zelfs naar uit dat hij niet alle papieren in ordekan krijgen. Dus we hebben er momenteel een hard hoofd in. Maar voorlopig ishet dus nog gewoon afwachten.

In de wachtstand

De afgelopen week was best zonnig. Met
temperaturen van rond het vriespunt en zelfs fluitende vogels in de ochtend, kregen
we al een beetje een lente-gevoel. Maar gisteren sneeuwde het al weer
behoorlijk en ook voor de komende week worden nog steeds temperaturen van onder
het vriespunt en sneeuw voorspeld, dus we zijn voorlopig nog niet van de winter
af. En zo staan we in dubbel opzicht in de wachtstand: wachtend op de lente en
wachtend op enige terugkoppeling over het appartement. Maar gelukkig hoeven we niet
meer te wachten op de verkiezing van de Estse inzending voor het Eurovisie
Songfestival, want die heeft gisteravond plaats gevonden. Het lijkt me geen
grote kanshebber, maar oordeel zelf maar.

In de wachtstand

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

De afgelopen week was best zonnig. Mettemperaturen van rond het vriespunt en zelfs fluitende vogels in de ochtend, kregenwe al een beetje een lente-gevoel. Maar gisteren sneeuwde het al weerbehoorlijk en ook voor de komende week worden nog steeds temperaturen van onderhet vriespunt en sneeuw voorspeld, dus we zijn voorlopig nog niet van de winteraf. En zo staan we in dubbel opzicht in de wachtstand: wachtend op de lente enwachtend op enige terugkoppeling over het appartement. Maar gelukkig hoeven we nietmeer te wachten op de verkiezing van de Estse inzending voor het EurovisieSongfestival, want die heeft gisteravond plaats gevonden. Het lijkt me geengrote kanshebber, maar oordeel zelf maar.

Nog steeds in afwachting

Weinig spectaculairs over het weekend te melden.
Ik heb de Indiaca-training een keertje moeten overslaan, omdat Maaris ook al
weg moest, en ik dus Elise-Marie naar de zaterdagschool moest brengen. Op
zondag ben ik nog even wat rond gaan wandelen in „onze nieuwe buurt“, want het
was toch al weer even geleden dat ik daar voor het laatst was. Het is misschien
niet de mooiste buurt van Tallinn, maar eigenlijk wel een heel interessante,
omdat er qua architectuur een mengelmoes van allerlei verschillende stijlen te
zien is. Er staan zgn. Chroestjovka’s (flats uit de tijd van Chroestjov dus),
houten huizen, nieuwbouw en alles daartussenin. Het viel me ook op dat het er –
op een zondagmiddag tenminste – erg stil en rustig is, en dat terwijl het
buurtje (Uus Maailm = Nieuwe Wereld) aan de rand van het stadscentrum ligt.
Kortom, erg praktisch voor ons, temeer daar er ook nog eens een school en een
groot winkelcentrum op loopafstand te vinden zijn. Nodeloos te zeggen dat ons
geduld langzaamaan wat op begint te raken, zeker nu de deadline (31 maart)
dichterbij komt. Maar de stress zal bij de verkopers zeker niet minder zijn,
want zij moeten ons een boete betalen als ze niet op tijd klaar zijn met de
administratieve procedure. Afijn, over uiterlijk drie-en-een-halve week weten
we meer.

Nog steeds in afwachting

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Weinig spectaculairs over het weekend te melden.Ik heb de Indiaca-training een keertje moeten overslaan, omdat Maaris ook alweg moest, en ik dus Elise-Marie naar de zaterdagschool moest brengen. Opzondag ben ik nog even wat rond gaan wandelen in „onze nieuwe buurt“, want hetwas toch al weer even geleden dat ik daar voor het laatst was. Het is misschienniet de mooiste buurt van Tallinn, maar eigenlijk wel een heel interessante,omdat er qua architectuur een mengelmoes van allerlei verschillende stijlen tezien is. Er staan zgn. Chroestjovka’s (flats uit de tijd van Chroestjov dus),houten huizen, nieuwbouw en alles daartussenin. Het viel me ook op dat het er –op een zondagmiddag tenminste – erg stil en rustig is, en dat terwijl hetbuurtje (Uus Maailm = Nieuwe Wereld) aan de rand van het stadscentrum ligt.Kortom, erg praktisch voor ons, temeer daar er ook nog eens een school en eengroot winkelcentrum op loopafstand te vinden zijn. Nodeloos te zeggen dat onsgeduld langzaamaan wat op begint te raken, zeker nu de deadline (31 maart)dichterbij komt. Maar de stress zal bij de verkopers zeker niet minder zijn,want zij moeten ons een boete betalen als ze niet op tijd klaar zijn met deadministratieve procedure. Afijn, over uiterlijk drie-en-een-halve week wetenwe meer.