Gisteren en eergisteren sneeuwde het weer
vrijwel aanhoudend. De mensen hier zijn al bijna wanhopig, omdat ze zich bijna
geen raad meer weten met de sneeuw. In onze voor- en achtertuin ligt de sneeuw
nu wel zo’n één tot anderhalve meter opgetast. Zelfs voor Estse begrippen is er
deze winter dus echt veel sneeuw gevallen. En voor Nederlandse begrippen is er
hier erg weinig schaatsen op televisie geweest. Hier en daar heb ik wat korte
flitsen mee kunnen pikken, maar de foute wissel van Sven Kramer heb ik nog
steeds niet in beeld gezien (maar wel via Radio 1 in geluid rechtsreeks
meebeleefd). En ik heb er natuurlijk alles over gelezen op internet. Gisteren,
op onze vrije dag en de 92e verjaardag van de Estse Republiek, zijn we naar Lumelinn (Sneeuwstad) gegaan, aan de
rand van het oude centrum, waar Elise-Marie het natuurlijk geweldig vond om van
de sneeuwsculpturen af te glijden, zie de foto’s op haar online album. Vanwege
een technisch mankement heb ik ze nog niet op haar Homepage kunnen zetten, maar
hopelijk lukt dat de komende dagen een keertje.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Gisteren en eergisteren sneeuwde het weervrijwel aanhoudend. De mensen hier zijn al bijna wanhopig, omdat ze zich bijnageen raad meer weten met de sneeuw. In onze voor- en achtertuin ligt de sneeuwnu wel zo’n één tot anderhalve meter opgetast. Zelfs voor Estse begrippen is erdeze winter dus echt veel sneeuw gevallen. En voor Nederlandse begrippen is erhier erg weinig schaatsen op televisie geweest. Hier en daar heb ik wat korteflitsen mee kunnen pikken, maar de foute wissel van Sven Kramer heb ik nogsteeds niet in beeld gezien (maar wel via Radio 1 in geluid rechtsreeksmeebeleefd). En ik heb er natuurlijk alles over gelezen op internet. Gisteren,op onze vrije dag en de 92e verjaardag van de Estse Republiek, zijn we naar Lumelinn (Sneeuwstad) gegaan, aan derand van het oude centrum, waar Elise-Marie het natuurlijk geweldig vond om vande sneeuwsculpturen af te glijden, zie de foto’s op haar online album. Vanwegeeen technisch mankement heb ik ze nog niet op haar Homepage kunnen zetten, maarhopelijk lukt dat de komende dagen een keertje.

Terwijl in
Nederland nogal onverwacht – voor mij althans – het kabinet viel, was het hier
net andersom, want de aangekondigde zware sneeuwval bleef grotendeels uit. Wel
stond er vooral zaterdag een harde wind (en dat met een tempatuur van -15 …
niet fijn!), waardoor de sneeuw op verschillende plaatsen hoog opwaaide. Dus
hebben we op zondag de inrit weer flink schoon staan te maken, om zo het
uitrijden weer een beetje mogelijk te maken. En dat was zelfs al mijn tweede
lichamelijke inspanning van het weekend, want de dag ervoor was ik namelijk
weer eens naar een Indiaca-training gegaan. Ik was via-via uitgenodigd en met
wat moeite kon ik me over de drempel heenzetten om er naartoe te gaan. Maar
achteraf was ik wel blij. Het was best een leuk groepje en het niveau was
precies goed voor mij, wat overigens niet wegneemt dat ik nog steeds overal in
mijn lichaam flinke spierpijn voel. De rest van deze week zal voornamlijk
in het teken staan van de viering van Onafhankelijkheidsdag op woensdag, wat dus
mooi een vrije dag is. En voor de dagen daarna wordt zelfs dooi voorspeld, dus
dat zou betekenen dat er geen record gaat komen voor wat betreft het aantal
achtereenvolgende vorstdagen. Maar wel kans op soepvorming, dus ik denk dat ik
maar snel laarzen ga kopen!

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Terwijl inNederland nogal onverwacht – voor mij althans – het kabinet viel, was het hiernet andersom, want de aangekondigde zware sneeuwval bleef grotendeels uit. Welstond er vooral zaterdag een harde wind (en dat met een tempatuur van -15 …niet fijn!), waardoor de sneeuw op verschillende plaatsen hoog opwaaide. Dushebben we op zondag de inrit weer flink schoon staan te maken, om zo hetuitrijden weer een beetje mogelijk te maken. En dat was zelfs al mijn tweedelichamelijke inspanning van het weekend, want de dag ervoor was ik namelijkweer eens naar een Indiaca-training gegaan. Ik was via-via uitgenodigd en metwat moeite kon ik me over de drempel heenzetten om er naartoe te gaan. Maarachteraf was ik wel blij. Het was best een leuk groepje en het niveau wasprecies goed voor mij, wat overigens niet wegneemt dat ik nog steeds overal inmijn lichaam flinke spierpijn voel. De rest van deze week zal voornamlijkin het teken staan van de viering van Onafhankelijkheidsdag op woensdag, wat dusmooi een vrije dag is. En voor de dagen daarna wordt zelfs dooi voorspeld, dusdat zou betekenen dat er geen record gaat komen voor wat betreft het aantalachtereenvolgende vorstdagen. Maar wel kans op soepvorming, dus ik denk dat ikmaar snel laarzen ga kopen!

Het was de hele week eigenlijk heel rustig
winterweer, maar vandaag kregen we al een voorproefje van de komende dagen,
waarvoor veel sneeuw wordt voorspeld. Het begint in de stad langzaamaan echt
een probleem te worden om de sneeuw naast de weg te schuiven, omdat daar
inmiddels al hele bergen liggen. Dus dat wordt nog wat, het komend weekend. En
inmiddels hebben we, volgens het Estse "KNMI", al 53 achtereenvolgende dagen vorst gehad, zodat het record uit
1941/42 (met 76 dagen) al aardig dichtbij begint te komen. Voor de komende tijd wordt in
ieder geval geen dooi verwacht.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Het was de hele week eigenlijk heel rustigwinterweer, maar vandaag kregen we al een voorproefje van de komende dagen,waarvoor veel sneeuw wordt voorspeld. Het begint in de stad langzaamaan echteen probleem te worden om de sneeuw naast de weg te schuiven, omdat daarinmiddels al hele bergen liggen. Dus dat wordt nog wat, het komend weekend. Eninmiddels hebben we, volgens het Estse "KNMI", al 53 achtereenvolgende dagen vorst gehad, zodat het record uit1941/42 (met 76 dagen) al aardig dichtbij begint te komen. Voor de komende tijd wordt inieder geval geen dooi verwacht.

Vandaag is het Vastlapäev, en dat betekent dat
er in Estland weer flink vastlakuklid
worden gesnoept en sleetje wordt gereden. Nou ja, dat laatste dan weer niet
door onze eigen Elise-Marie, want zij vindt dat sleetje rijden nog steeds
helemaal niks en zag er dan ook als een berg tegenop om dat vandaag op de
speelzaal te moeten doen. Zij vindt de laatste tijd hele andere dingen leuk,
zoals schrijven, hoofdrekenen (vooral vermenigvuldigen en delen) en dammen.
Verder hebben we deze week enige terugkoppeling gekregen voor wat betreft het
appartement dat we willen kopen. Men doet in ieder geval erg z’n best om alles
op tijd rond te krijgen. De vergunningaanvraag is inmiddels ingediend, dus nu
is het afwachten hoe snel en soepel de ambtelijke molen gaat draaien (en wat de
uitkomst is, natuurlijk). De winter draait in ieder geval rustig door. Er wordt
zelfs al gefluisterd dat de sneeuw nog wel eens tot in mei zou kunnen blijven
liggen, ten eerste omdat er zoveel sneeuw ligt en ten tweede omdat de grond zo
hard en diep bevroren is. Dus wie weet ligt er straks met mijn verjaardag nog
wel sneeuw.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Vandaag is het Vastlapäev, en dat betekent dater in Estland weer flink vastlakuklidworden gesnoept en sleetje wordt gereden. Nou ja, dat laatste dan weer nietdoor onze eigen Elise-Marie, want zij vindt dat sleetje rijden nog steedshelemaal niks en zag er dan ook als een berg tegenop om dat vandaag op despeelzaal te moeten doen. Zij vindt de laatste tijd hele andere dingen leuk,zoals schrijven, hoofdrekenen (vooral vermenigvuldigen en delen) en dammen. Verder hebben we deze week enige terugkoppeling gekregen voor wat betreft hetappartement dat we willen kopen. Men doet in ieder geval erg z’n best om allesop tijd rond te krijgen. De vergunningaanvraag is inmiddels ingediend, dus nuis het afwachten hoe snel en soepel de ambtelijke molen gaat draaien (en wat deuitkomst is, natuurlijk). De winter draait in ieder geval rustig door. Er wordtzelfs al gefluisterd dat de sneeuw nog wel eens tot in mei zou kunnen blijvenliggen, ten eerste omdat er zoveel sneeuw ligt en ten tweede omdat de grond zohard en diep bevroren is. Dus wie weet ligt er straks met mijn verjaardag nogwel sneeuw.

De bijeenkomst
van onze afdeling, afgelopen vrijdag, leverde weinig goed nieuws op, helaas.
Net zoals alle andere banken heeft ook mijn werkgever een behoorlijk slecht
jaar achter de rug. De verwachting is wel dat het dit jaar een beetje beter
gaat worden, dus daar houden we ons maar aan vast. De terugweg diezelfde avond naar
Tallinn bleek nog een behoorlijk avontuur. Het was namelijk extreem mistig.
Lang geleden dat ik zo’n dichte mist heb gezien, je zag amper tien meter
vooruit te kijken. Gelukkig bleek mijn collega een rustige chauffeur, die ons
veilig naar Tallinn terug wist te brengen. Op zondag zijn we even naar de
bevroren waterval van Keila-Joa gereden om daar wat fotootjes te maken.
Elise-Marie bleef bij tante Kathinka om daar te spelen en in bad te gaan. Het
is ondertussen vrij rustig winterweer, met temperaturen tussen -5 en -10
overdag en af en toe wat lichte sneeuw, en voorlopig lijkt dat zo te blijven.
Inmiddels hebben we hier dus wel al ruim twee maanden vorst. Ik ben er
eigenlijk al helemaal aan gewend, al kijk ik wel uit naar de dag dat ik
eindelijk mijn auto ’s ochtends niet meer sneeuw- en/of ijsvrij hoef te maken.

<!– /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

De bijeenkomstvan onze afdeling, afgelopen vrijdag, leverde weinig goed nieuws op, helaas.Net zoals alle andere banken heeft ook mijn werkgever een behoorlijk slechtjaar achter de rug. De verwachting is wel dat het dit jaar een beetje betergaat worden, dus daar houden we ons maar aan vast. De terugweg diezelfde avond naarTallinn bleek nog een behoorlijk avontuur. Het was namelijk extreem mistig.Lang geleden dat ik zo’n dichte mist heb gezien, je zag amper tien metervooruit te kijken. Gelukkig bleek mijn collega een rustige chauffeur, die onsveilig naar Tallinn terug wist te brengen. Op zondag zijn we even naar debevroren waterval van Keila-Joa gereden om daar wat fotootjes te maken.Elise-Marie bleef bij tante Kathinka om daar te spelen en in bad te gaan. Hetis ondertussen vrij rustig winterweer, met temperaturen tussen -5 en -10overdag en af en toe wat lichte sneeuw, en voorlopig lijkt dat zo te blijven.Inmiddels hebben we hier dus wel al ruim twee maanden vorst. Ik ben ereigenlijk al helemaal aan gewend, al kijk ik wel uit naar de dag dat ikeindelijk mijn auto ’s ochtends niet meer sneeuw- en/of ijsvrij hoef te maken.:-)