Vorige week kreeg ik een nieuwe computer op het werk. Die is een stukje sneller, dus ik kan nu nog harder werken Maar blijkbaar waren ook mijn scherminstellingen wat veranderd, want gaandeweg de week kreeg ik flink last van vermoeide ogen. Op vrijdagavond zelfs zo erg, dat ik thuis amper iets op de laptop kon lezen. De letters leken wel van het scherm af te dansen. Dus heb ik er maar een computerloos weekend van gemaakt. Zo zijn we, terwijl Elise-Marie weer eens een verjaardag had (in het Kadriorg paleis!), uitgebreid wezen shoppen, alhoewel de oogst uiteindelijk wel meeviel. En op zondag zijn we samen, zonder Elise-Marie die bij oma bleef, naar de film gegaan (The Descendants, erg goed!). Kortom, mijn ogen zijn weer aardig uitgerust. Deze week ga ik waarschijnlijk nog even bij Kathinka op controle (heb ik misschien een leesbril nodig?) en vanochtend op het werk heb ik ook meteen de scherminstellingen wat aangepast. En gelukkig hebben we een korte werkweek hier. Aanstaande vrijdag is er de onafhankelijkheidsdag (en de dag ervoor een halve werkdag). En ondertussen dooit het ook al af en toe, dus de winter lijkt op z’n laatste benen te lopen. Een heel verschil met vorig jaar, toen we van half november tot half april sneeuw en vorst hadden, ofwel vijf volle maanden! Dit jaar, zoals het er nu naar uitziet, maar twee maandjes, dus dat scheelt een slok op een borrel.

Natuurlijk heb ik vorige week ook met enige spanning gevolgd of er een Elfstedentocht kon worden georganiseerd, maar dat lijkt er dus niet in te zitten. In Estland zou het waarschijnlijk wel hebben gekund, want hier is voorlopig nog geen dooi in zicht. Vorige week is zelfs de eerste „ijsweg“ geopend, 3,5 kilometer lang van Haapsalu naar Noarootsi, waar je dus met de auto overheen kunt rijden. Wellicht een interessant detail: ijswegen zijn de enige wegen waar je overheen mag rijden zonder je autogordels bevestigd te hebben. Inmiddels zijn de temperaturen hier trouwens ook wel aardig omhoog gegaan. Overdag komt het niet meer onder de -10. En als het zonnetje schijnt, voelt het zelfs al een beetje als lente, maar het is natuurlijk nog wel steeds gewoon winter. Deze week is er nog kans op sneeuw, dus het zal toch nog wel even duren voordat we weer op het balkon in het zonnetje kunnen zitten. Maar toch, alles bij elkaar lijkt deze winter erg mee te vallen. Tja, behalve over het weer is er eigenlijk niks te melden. Het leven kabbelt op het moment rustig voort hier.

De temperaturen zijn deze week inderdaad nog verder gedaald, ’s nachts tot flink onder de -20 (en in het binnenland zelfs tot -32!). En dat bleek toch echt teveel van het „goede“ voor onze auto. Op dinsdagochtend, toen de termometer -17 aangaf, was ie zo dood als een pier. ’s Avonds kwam onze eeuwige reddende engel Toomas langs om de accu op te laden, maar zelfs dat mocht niet baten, want de volgende ochtend was het weer hetzelfde liedje. Ik had me er al bij neergelegd dat ik de rest van de week met de bus naar het werk zou moeten, maar Toomas had alweer een nieuw reddingsplan. Woensdagmiddag kwam hij weer langs, waarna we samen een nieuwe accu zijn gaan kopen, die hij vervolgens vakkundig installeerde. En de volgende ochtend, bij een temperatuur van -24, bleek de auto als een tierelier te starten. Een hele opluchting! Het weekend belooft nog wat kouder te worden (in het oosten tot -37!), maar dan zouden we de ergste kou gehad moeten hebben en krijgen we aankomende week (relatief aangename) temperaturen tussen de -10 en -15 overdag. Opvallend trouwens, dat de bouwvakkers hier gewoon doorwerken. Ik zie op verschillende plaatsen in de stad dat bouwwerkzaamheden gewoon doorgaan. Ongelofelijk!

Tot nu toe was de winter eigenlijk een peulenschil vergeleken met vorig jaar, maar afgelopen week begon het er toch al weer aardig op te lijken. ’s Ochtends was het steeds zo rond de -15, overdag rond de -10. Maar wel zonnig en windstil, dus best te hebben. Voor deze week worden nog lagere temperaturen voorspeld, zelfs overdag om en nabij de -20. Datzelfde koufront komt ook naar Nederland, heb ik begrepen, dus wie weet zit er wel een Elfstedentocht aan te komen. De auto had in ieder geval al behoorlijke problemen met starten, dus ik vrees dat ie er de komende tijd een keer de brui aan gaat geven. Maar goed, dan ga ik maar met de bus naar het werk. Veel van mijn collega’s zijn echter helemaal in hun element met deze temperaturen. Ze gaan ’s ochtends voor of ’s avonds na het werk nog even lekker skiën, en begrijpen er niks van dat ik daar niks van begrijp . Wijzelf blijven met deze temperaturen vooral zoveel mogelijk lekker warm binnen, al zijn we in het weekend ook naar enkele bouwmarkten geweest om ons te orienteren op vloerbedekking voor het gedeelte dat door de vorige eigenaar niet is afgewerkt. Afijn, met februari, meestal de koudste wintermaand, voor de boeg is het nog even tanden op elkaar en volhouden, maar daarna kunnen we al weer gaan aftellen naar de lente.

Het wintert hier rustig voort. De temperaturen liggen overdag tussen de 0 en -5, met soms zelfs een lekker zonnetje, maar ook af en toe wat sneeuw. Wijs geworden door de winterervaringen van vorig jaar probeer ik nu steeds in de weekenden de parkeerplaats achter ons huis zoveel mogelijk sneeuwvrij te maken. Maar nu niet, zoals vorig jaar, door de sneeuw rondom de auto simpelweg op te hopen (waardoor instappen op een gegeven moment een hele acrobatische toer wordt), maar door de sneeuw een stukje verderop op een grote hoop te gooien. Het is wat meer werk, maar dat is het uiteindelijk wel waard. En gelukkig valt de sneeuw dit jaar heel geleidelijk en in kleine hoeveelheden, dus dat is best te doen.

Maar het zijn niet alleen de lasten van de winter die ons bezighouden. Zo zijn we vorig weekend naar Pirita gereden, waar Maaris en Elise-Marie op de aangelegde schaatsbaan een uurtje hebben rondgeschaatst (binnenkort fotootjes hiervan) en afgelopen zaterdag hebben we in Nõmme sleetje gereden in de mooie heuvelachtige omgeving aldaar (met fantastisch uitzicht op de stad). En verder zijn we vrijwel het hele afgelopen weekend binnenshuis druk geweest met een werkstuk dat Elise-Marie deze week moet inleveren, met als uiteindelijke resultaat een handgeschreven tekst van vier pagina’s. Dat gaf natuurlijk aardig wat voldoening, net zoals overigens mijn beoordelingsgesprek van vorige week, waarin ik veel positieve feedback over mijn functioneren kreeg. Afijn, voor de laatste week van januari wordt weer een flinke temperatuursdaling voorspeld, maar ik hoop dat het allemaal meevalt.

Het wintert hier een beetje halfslachtig verder. Er ligt sneeuw, maar die is door de lichte dooi van de laatste dagen gedeeltelijk getransformeerd tot vieze prut. Voor de komende dagen worden temperaturen van tussen de -5 en -8 en verse sneeuw voorspeld. Maar gelukkig dus nog steeds geen horrorwinter zoals vorig jaar.

Deze week hebben we een boek gekocht, Uue Maailma Lood (Verhalen van de Nieuwe Wereld), met verhalen over de bewoners en de geschiedenis van onze buurt. Er staan ook enkele foto’s in van ons huis en zelfs een verhaal van één van onze huisgenoten. Ze vertelt hoe zo’n jaar of tien geleden het huis door een groep vrienden werd aangekocht, wat er in de loop der jaren allemaal veranderd en gebeurd is en hoe zij het ervaart om in deze buurt te wonen. Erg leuk en interessant. Wij hadden het er zelf onlangs trouwens ook nog over hoe goed we ons hier inmiddels thuis voelen.

En verder zitten we natuurlijk weer gewoon in het dagelijkse ritme als altijd, alhoewel Maaris tijdens haar recente functioneringsgesprek heeft afgesproken om vanaf februari (en voorlopig tot aan de herfst) vier dagen per week te gaan werken. Zelf heb ik komende maandag mijn jaarlijkse beoordelingsgesprek, maar ik blijf wel gewoon vijf dagen per week werken.

Het oude jaar hebben we, zoals gepland, gewoon thuis uitgeluid met vrienden en huisgenoten. Na in de tuin op bescheiden wijze wat vuurwerk te hebben afgestoken, hebben we nog een rondje door de buurt gemaakt. Het had aardig wat gesneeuwd, maar ’s nachts was het redelijk helder en windstil, dus het was erg prettig toeven. Bij terugkomst werd er in huis een „open deuren nacht“ afgekondigd, zodat we rond half twee plots een hele bups huisgenoten over de vloer kregen. We zijn daarna ook nog op de eerste verdieping bij mensen op bezoek geweest, zodat we meteen elkaars woonomgeving hebben leren kennen. Erg leuk. Op nieuwjaarsdag was het zonnig, waarvan we gebruik hebben gemaakt door met de slee naar Stroomi strand te gaan, om daar ook een mooie zonsondergang mee te maken. Een goed begin van het nieuwe jaar dus. In deze eerste maand vindt er hier in Estland trouwens een uitgebreide volkstelling plaats. En Estland zou Estland natuurlijk niet zijn als dat niet grotendeels via internet gebeurt. Wij hebben onze gegevens al meteen ingevuld en als er later interessante resultaten uit deze telling komen, zal ik daar uiteraard melding van maken op mijn blog. Verder verliep de eerste week van 2012 wat kwakkelig. De temperatuur ligt rond het vriespunt, met af en toe een (natte) sneeuwbui. Geen stormen zoals in Nederland dus, alhoewel hier (met name aan de westkust) ook wel wat wateroverlast was. Maar het grootste nieuws van deze eerste week was toch wel dat er sinds kort een snackbar in Viimsi is, waar ze frikandel speciaal verkopen, zo hoorde ik van een landgenoot. Het is een half uurtje rijden, maar dat heb ik er – zo af en toe – wel voor over. En tot slot, terwijl ik dit schrijf, sneeuwt het hier flink, zodat we weer een prachtig uitzicht hebben (zie het fotootje).

Het is de laatste dag (en ook mijn laatste bericht) van 2011. De kerstvakantie hebben we vooral doorgebracht met uitrusten, want dat was ook echt nodig. De kerst zelf verliep erg leuk. De boomlange kerstman deed het erg goed en Elise-Marie en Lisanna vonden het allemaal prachtig. De fotootjes staan al enige tijd op het online album. Zelf was ik die eerste dagen van de vakantie niet helemaal fit, want mijn lichaam bleek even wat moeite te hebben met het concept “vakantie”. Maar gaandeweg knapte ik gelukkig op. Ik heb vooral veel gelezen, o.a. een interessant boek over de financiele crisis van de jaren ’30. Op donderdag wilden we dan toch even de stad in om een bezoek te brengen aan het Geneeskundig Museum, maar – zal je net zien – dat was dicht vanwege een verbouwing. Het was trouwens behoorlijk slecht weer (regen en storm) de hele week, maar vandaag viel er lichte sneeuw met tussendoor een zonnetje. Dus we hebben weer mooi een kerstkaartuitzicht. Vanavond tijdens de jaarwisseling blijven we gewoon thuis. Wellicht komen er wat huisgenoten of vrienden langs. En laat 2012 dan maar komen.

Het blokfluitconcert van Elise-Marie was heel succesvol. Ik heb geen foute noot gehoord (maar ik heb er dan ook niet veel verstand van ), dus we waren erg trots op haar. En inmiddels zit de laatste werkweek van 2011 er nu ook op. De videoconference met Zweden gisteren verliep vrij soepel en was volgens mij best geslaagd. In totaal hadden zich (tot mijn verrassing) zo’n 20 Zweedse collega’s verzameld in de vestigingen van Stockholm en Umea, die erg geinteresseerd bleken en aardig wat vragen stelden. Wel liep het daardoor allemaal een beetje uit, met als gevolg dat ik me nog flink moesten haasten om op tijd te zijn voor een kerstbijeenkomst in het oude stadscentrum van onze Business Objects leverancier. En ook daar liep alles uit, zodat ik pas om half vijf kon lunchen . Meteen daarna moest ik ook weer snel naar huis, want we wilden alvast de boodschappen doen voor de grote drukte in de supermarkten. En diezelfde avond hebben we ook nog de kerstboom gezet, dus laat de kerst nu maar komen. Morgen hebben we de kerstmaaltijd, bij ons in huis, en we verwachten zelfs een bezoek van de kerstman. Hij heeft beloofd dat hij in levende lijve de kadootjes zal komen overhandigen, dus dat wordt spannend. Zijn arreslee zal hij deze keer thuis moeten laten, want er ligt geen sneeuw. Voor volgende week hebben we nog geen concrete plannen, behalve flink uitrusten. Misschien gaan we een dagje naar een Spa, maar misschien ook niet. Nogmaals wens ik iedereen fijne feestdagen.

Nog steeds geen sneeuw hier en het ziet ernaar uit dat we ook geen Witte Kerst krijgen. Wel is het dag-in dag-uit zwaarbewolkt, zodat het voelt alsof het overdag bijna niet licht wordt. Letterlijk dus donkere dagen voor kerst. En ook best druk, op het werk dan vooral. Aanstaande donderdag heb ik de videoconference met een Zweedse collega, maar ik heb zelfs nog geen tijd gehad om mijn presentatie voor te bereiden. Maar eerst is er morgenavond ook een bijzondere (en eigenlijk belangrijkere) gebeurtenis: Elise-Marie zal dan samen met een cursusgenoot haar eerste blokfluitconcert geven. We zijn natuurlijk erg benieuwd hoe ze het er vanaf gaat brengen. Het afgelopen weekend was relatief rustig. Door het slechte weer zijn we nauwelijks de deur uit geweest, maar dat gaf dus mooi gelegenheid om wat uit te rusten en ook om een erg leuke en geslaagde videochat te houden met mijn kerstborrelende vrienden in Nederland. Aangezien er verder weinig nieuws te melden is, neem ik van deze gelegenheid gebruik om iedereen die dit leest alvast HELE FIJNE FEESTDAGEN te wensen, en ook maar meteen het ALLERBESTE VOOR 2012!