De afgelopen week stond vooral in het teken van allerlei plannenmakerij voor de zomer. Zo hebben we een korte vakantie geboekt naar Bergen in Noorwegen, van 31 juli t/m 4 augustus. Ook kreeg ik het blijmakende nieuws dat mijn vrienden Eric en Marco naar Estland komen, en wel van 4 t/m 9 juli. En toen besloot ik ook maar meteen na te denken over een korte trip naar Nederland, om precies te zijn van 9 t/m 13 juli. Het is de bedoeling om dan samen met Elise-Marie en gezamenlijk met Marco en Eric (terug) naar het Brabantse land te reizen. Binnenkort ga ik de vliegreis boeken. Verder zijn er plannen om met Toomas, Kathinka, Lisanna en oma een weekendje naar Tartu en Taevaskoja te gaan, en dat zal waarschijnlijk ergens eind juni zijn. Eerder had Maaris al geregeld dat Elise-Marie tijdens haar zomervakantie met enkele vriendinnetjes op „stadskamp“ gaat, ergens begin juni. In het kader van dat kamp zijn er dan allerlei activiteiten in Tallinn, maar de kinderen gaan ’s avonds wel gewoon steeds naar huis. Kortom, de zomer zit al aardig volgepland.

We hadden trouwens vorige week een paar mooie lentedagen, alleen jammer dat die juist op doordeweekse dagen vielen, maar goed, je kunt natuurlijk niet alles hebben. Vooral op zaterdag was het fris, winderig en regenachtig, maar dat weerhield ons er niet van om naar een tweedehands fietsenmarkt te gaan, waar ik een geinige tweewieler op de kop hebt getikt. ‘s Maandags ben ik meteen al op de fiets naar het werk gegaan, wat me een bijna surrealistisch gevoel gaf. De hele dag keek ik er naar uit om ook weer naar huis te fietsen, maar wat bleek, ondertussen was mijn achterband leeggelopen en moest ik, met de fiets aan de hand, te voet naar huis. Dus dat moet eerst gerepareerd worden, maar het is toch zeker de bedoeling om deze zomer (en alle komende zomers, natuurlijk) regelmatig op de fiets naar kantoor te gaan. En tot slot hebben we allerlei plannen voor ons balkon. We hebben een idee voor een afscheiding, zodat Pumkin er niet vanaf kan vallen, en we willen er zelfs een beetje gaan tuinieren. Daar gaan we komend weekend mee aan de slag.

Het was me het weekje wel. Op de Dag van de Arbeid (1 mei dus) moest ik inderdaad vol aan de bak. De tuin werd namelijk niet alleen opgeruimd, er werd ook een muurtje gemaakt van de zware stenen die we eerder hadden opgehaald, een boom omgezaagd, en zo nog van alles. Met als gevolg: een flink zere pols, waar ik zelfs nog steeds wat last van heb. Tja, dat is natuurlijk ook geen werk voor kantoormuizen. Maaris was die dag trouwens flink beroerd en lag vooral op bed, maar de volgende dag, mijn verjaardag, voelde ze zich gelukkig wat beter, zodat we ’s avonds in mijn favoriete restaurant konden gaan eten. ’s Ochtends was ik al  toegezongen door Elise-Marie en Maaris en ’s avonds ook nog eens via de webcam door Iris en Roos, dus dat was helemaal een verrassing. En de volgende avond hadden we weer een uitje, naar het KUMU voor de jaarlijkse koninginnedagreceptie van de Nederlandse ambassade.

Ook het weekend was weer best hectich. Op zaterdag hebben we eerst, zoals we dat altijd doen, flink opgeruimd, schoongemaakt en boodschappen gedaan, en daarna zijn we Kiku op gaan halen om met z’n allen naar de onlangs heropende en opnieuw ingerichte televisietoren te gaan. Dat was erg leuk. Kiku bleef zelfs logeren, dus de meiden hadden natuurlijk de grootste lol. Op zondag vierden we mijn verjaardag met de schoonfamilie, waarvoor ik flink heb staan te kokkerellen. Mijn „specialiteit“ is lasagna met kip, tomatensaus en pesto, maar ik wilde dit keer ook nog wat anders proberen: lasagna met zalm en broccoli. Dat pakte allemaal goed uit. En ook de zelfgemaakte taart van Maaris viel erg goed in de smaak. Inmiddels is het, zoals altijd na mijn verjaardag, ook mooi groen aan het worden. De wereld ziet er meteen heel anders uit. En we beginnen zelfs ook al gewend te raken aan de nieuwe gordijnen .

Elise-Marie was vorige week wat verkouden, dus we moesten een paar dagen met haar thuis blijven. Maar gelukkig knapte ze, zoals altijd, ook weer snel op. Wel heeft nu Maaris het virus overgenomen, dus het blijft wat kwakkelen bij ons. Ondertussen waren ook de gordijnen binnengekomen, maar die bleken bij nader inzien toch ietsje te lang, dus hebben we ze teruggebracht en wat korter laten maken. Vandaag waren ze klaar en hebben we ze opgehangen. En oei … da’s wel flink wennen! We zijn er eigenlijk zelf nog niet helemaal van overtuigd of we er nu wel goed aan hebben gedaan. Maar ik neem aan dat we er over een tijdje wel aan gewend zullen zijn geraakt. Elise-Marie zelf is er in ieder geval erg blij mee. Ze heeft nu tenminste het gevoel dat ze echt een eigen kamer heeft.

Het weekend bracht ook weer allerlei activiteiten, alhoewel Elise-Marie voor de afwisseling nu eens niet naar een verjaardagsfeestje hoefde te gaan. Wel is ze op zaterdag met de onder-onder-buren in de buurt van Aegviidu wezen fietsen. We maakten ons best wat zorgen (aangezien Elise niet zo’n ervaren fietser is), maar ze had een geweldige dag. En op zondag ben ik er met mijn mannelijke (en een paar vrouwelijke) huisgenoten op uit geweest om ergens bij een afgraving een flinke hoeveelheid grote platte stenen te laden, die we gaan gebruiken om de tuin wat netter te maken. Terwijl ik weg was, hadden Maaris en Elise-Marie nog flink wat trammelant met Pumkin. Ze wilden er even mee in de tuin wandelen, vastgemaakt met een tuigje. Eerder hadden we dat al eens geprobeerd en toen ging dat best goed. Maar gisteren dus niet. Hij wrong zich los en schoot in blinde paniek de straat op. Even leek hij helemaal verdwenen, maar plots hoorde Maaris wat gemiauw bij een geparkeerde auto. Maar geen Pumkin te bekennen. Vreemd. Wat bleek? Hij had zich op een of andere manier onder de motorkap gewurmd. Pas na flink wat gedoe kregen ze hem er vandaan. We moeten er niet aan denken dat we opnieuw een kat zouden zijn kwijt geraakt, dus nu blijft ie voortaan echt helemaal binnen. We hebben eigenlijk ook niet het gevoel dat we hem er een plezier mee doen om ’m buiten te laten.

Morgen is het hier een nationale feestdag en dan gaan we met z’n allen (alle mensen die in ons huis wonen) de tuin opruimen en schoonmaken, want het is nogal een rommeltje geworden. En donderdagavond gaan we naar de Koninginnedagreceptie, georganiseerd door de ambassade.

Het was weer een druk weekend. Elise-Marie had natuurlijk weer een verjaardag, en dit keer eentje met een overnachting bij de jarige (Kiku). Nadat we haar zaterdagochtend hadden opgehaald moesten we meteen door naar het Conservatorium, waar ze mee zou werken aan een onderzoek van een afstudeerder. Ze moest enkele liedjes zingen en wij moesten een vragenformulier invullen. Daarna snel de stad in om een taart voor oma’s verjaardag te kopen en toen weer snel naar huis, omdat Toomas (met Kathinka en Lisanna) langs zou komen voor weer enkele klusjes. Een uurtje later was dat gepiept, en hingen de ophanging voor de gordijnen (die deze week komen) en een lamp in het trappenhuis. En tot slot gingen we daarna gezamenlijk naar de verjaardag van oma.

De zondag bracht de eerste, echte, mooie lentedag. Voor het eerst dit jaar kon ik mijn ontbijtje op het balkon nuttigen, heerlijk! En ’s middags zijn we naar Toomas en Kathinka gereden, om daar de auto te wassen en de komst van de lente te vieren met de eerste barbecue van het jaar. Het was er overigens wel een stuk frisser dan bij ons in de stad (er lag bij hen zelfs nog een hoopje sneeuw in de tuin!), maar in de zon en uit de wind was het toch best lekker. Wel is Elise-Marie verkouden geworden, maar ze hoestte een paar dagen geleden al. Dus ze blijft een paar dagen thuis.

Overigens was er in het weekend ook wat consternatie in Tallinn. Er was namelijk een wilde beer gesignaleerd in de buurt van Pirita. Men werd aangeraden goed op te letten. En als je de beer tegen mocht komen, dan vooral niet hard wegrennen, maar jezelf groot maken (bv. je handen in de lucht) en hard beginnen te schreeuwen. Dan schrikken ze en rennen ze zelf weg. Gelukkig zijn we hem in onze buurt niet tegengekomen, maar het zou ook wel gek zijn als ie helemaal in het stadscentrum terecht zou komen.

Alle sneeuw is nu eindelijk weg, de zon schijnt, de vogels fluiten en de sneeuwklokjes bloeien, dus het lijkt me dat ik nu wel definitief kan zeggen dat de winter voorbij is. De temperaturen komen zelfs al af en toe voorzichtig boven de +10 graden, dus wat mij betreft is het nu ook gewoon officieel lente. Toch doet ook hier april gewoon wat ie wil, dus er zitten ook nog wel eens gure dagen tussen, zoals afgelopen zaterdag en vandaag. Afijn, natuurlijk begon het meteen te kriebelen om weer eens met het autootje op ontdekkingstocht te gaan, uiteraard op zoek naar mõisad. En aangezien het zondag zonnig en helder weer was, ben ik er maar weer eens op uit getrokken. Eentje die niet zo heel ver rijden was, was dat van Kõue-Triigi, dat onlangs ook nog eens grondig (maar nog niet volledig) gerenoveerd is, dus dat heb ik meteen met een bezoek vereerd. Daarna ben ik nog doorgereden naar Kaiu, maar dat mõis bleek afgeschermd met een hek, dus daar kon ik alleen van een afstand foto’s van maken.

Overigens had Maaris vorige week een voortgangsgesprek op school over Elise-Marie, maar dat leverde, zoals altijd, vrijwel alleen maar lofuitingen op. Verder had Elise-Marie afgelopen donderdag (tijdens de „open dag“ op school) weer een kort doch succesvol optreden met haar blokfluit, en zondag had ze weer de zoveelste verjaardag van het zoveelste vriendinnetje. En dat gaat voorlopig gewoon zo door, want ook vrijdag heeft ze weer een feestje. Diezelfde dag moet ze ook naar de tandarts. En misschien moet ze op termijn zelfs aan een beugel, aangezien haar melktanden de doorgroei van haar nieuwe tanden wat belemmeren. Daar is ze natuurlijk niet zo blij mee, maar hopelijk gaat dat toch meevallen.

Werd ons in december vorig jaar nog vakkundig een Witte Kerst door de neus geboord, nu werd dat dan toch weer netjes gecompenseerd met een Witte Pasen. Vooral op vrijdag en zaterdag sneeuwde het vrijwel onophoudelijk. We hebben er dus een redelijk rustig weekend van gemaakt, maar hadden toch genoeg dingen om te doen. Elise-Marie heeft vrijwel elk weekend een verjaardag van een vriendinnetje, en dus ook tijdens dit Paasweekend. En daar kwam ook nog de uitgestelde verjaardag van Lisanna bij, dus dat hield ons al aardig bezig. Zoals gewoonlijk doet men hier niet aan het fenomeen Tweede Paasdag, dus zaten we vandaag gewoon weer op het werk en op school. Overigens lijkt die sneeuwval de laatste stuiptrekking van de winter te zijn. Voor het eind van de week worden temperaturen van wel 15 graden voorspeld!

Tijdens het onlangs gehouden referendum over gratis openbaar vervoer heeft inderdaad, zoals min of meer verwacht, zo’n 75% voor gestemd. Dus vanaf volgend jaar kunnen de inwoners van Tallinn (dus niet toeristen of mensen van buiten de stad!) gratis met bus, tram en trolly. Hoe dat precies gefinancierd gaat worden (en ten koste van wat) is nog erg onduidelijk. Wel is duidelijk dat, volgens een onderzoek van de Verenigde Naties, Estland op de 72e plek staat in de „geluksranglijst“ – terwijl Nederland in die lijst op een 4e plek staat. Wellicht dat het gratis openbaar vervoer de Esten straks iets gelukkiger maakt …

Het leek erop alsof de weerdiensten een 1 april-grap hadden uitgehaald. Er werd namelijk flinke vorst en een sneeuwstorm voorspeld voor het afgelopen weekend, maar het bleek beide dagen prachtig zonnig weer. Maar vandaag is het toch raak en ligt er een aardig pak sneeuw. Afijn, aangezien er zo’n slecht weer was voorspeld, hadden we ons voor het weekend allerlei praktische dingen voorgenomen. We kregen namelijk plotsklaps een idee over hoe we de afscheiding van Elise-Marie’s kamer wilden realiseren, en toen wilden we er natuurlijk ook meteen vaart achter zetten. Na zo’n anderhalf jaar wikken en wegen hebben we uiteindelijk besloten om een gordijn op te hangen (en dus geen schuifdeuren of een gipsmuurtje). Elise-Marie zelf vond dat ook een leuk idee. Het uitzoeken van een gordijn naar ieders smaak bleek een tamelijk lastige klus, maar na een middag rondsjouwen langs allerlei stoffenwinkels hebben we er dan toch eentje gevonden. Over een paar weken is de bestelling binnen en kan alles op maat worden gemaakt. En dan wordt het spannend: pakt het net zo mooi uit als we ons dat hadden voorgesteld? Wordt natuurlijk vervolgd. ’s Avonds ben ik zelf nogmaals de stad ingegaan om een nieuw mobieltje te kopen, want mijn oude viel bijkans uit elkaar. Erg wennen, zo’n smartphone, maar na wat proberen lukte het me om er daadwerkelijk mee te bellen . Na die drukke zaterdag volgde een nog drukkere zondag. We zijn de hele dag kris-kras door de stad gereden om achtereenvolgens grof vuil weg te brengen, wat spullen op te halen bij kennissen van Maaris, Elise-Marie naar een verjaardag te brengen, met oma naar het kerkhof te gaan, boodschappen te doen en tenslotte Elise-Marie weer op te halen. Kortom, het was een druk maar welbesteed weekend.

Die korte vakantie vorige week vloog natuurlijk voorbij, maar echt veel bijzonders heb ik eigenlijk ook weer niet gedaan. Elise-Marie moest regelmatig weggebracht of opgehaald worden (of anders wel een vriendinnetje van haar), dus daar was ik vooral druk mee. Wel zijn we op vrijdag samen naar het Geschiedkundig Museum geweest, want Elise-Marie heeft erg veel interesse in „opgegraven dingen“. Ze vond het er ook erg leuk, dus misschien wordt ze wel archeoloog . Tussendoor heb ik natuurlijk ook steeds even contact gehad met het thuisfront om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen rondom de hernia-operatie van ons pa. Gelukkig lijkt dat goed te zijn gegaan en mocht hij vandaag naar huis. Verder heb ik ook zelfs een half uurtje in het zonnetje op het balkon gezeten. Met 6 graden was het nog altijd niet echt lente (er ligt ook nog steeds een beetje sneeuw in de tuin), maar het was toch wel lekker. Ook Pumkin hebben we voor het eerst op het balkon gelaten, maar we zijn toch steeds een beetje bang dat ie naar beneden kukelt, aangezien hij wel vaker wat onhandig is .Voor het komend weekend worden echter alweer temperaturen van rond de -5 en sneeuw voorspeld, dus ons geduld wordt nog even op de proef gesteld.

Het is wel even wennen met mijn leesbril, zowel voor mezelf als voor anderen Maar het is wel een enorme verbetering, dat merkte ik meteen. En hij staat me nog goed ook (oordeel zelf!), dus dat is ook nog mooi meegenomen. Verder hebben we vorige week ook een opbergsysteem aangeschaft, dat mooi onder de schuine kant van Elise-Marie’s speelruimte past, zie het fotootje. Dat deel van het huis, dat voorheen wat rommelig en onafgewerkt was, is nu dus ook netjes. Eigenlijk hebben we inmiddels zo’n beetje alles gedaan wat we wilden doen, dus dat geeft wel een goed gevoel. Verder kreeg Elise-Marie op vrijdag haar lenterapport en dat zag er weer prima uit, dus we zijn erg trots op haar. Deze week heeft ze vakantie, en zelf heb ik ook drie dagen vrij, want ik had nog wat „wintervakantiedagen“ over die ik voor het eind van de maand moet opmaken, anders vervallen ze. Helaas is het nog niet bepaald lente-weer hier, vanochtend viel er weer natte sneeuw. Pas rond het weekend lijkt het een beetje warmer, boven de vijf graden, te worden. Het weekend was ook voornamelijk grijs en grauw. Op zaterdag ben ik (met nog een andere collega) bij mijn Indiase collega op bezoek geweest, om met zijn nieuwe Xbox-spelcomputer te spelen. Erg grappig. En op zondag zouden we naar de verjaardag van Lisanna zijn gegaan, maar het arme kind bleek hoge koorts te hebben, dus dat feestje is even uitgesteld. Deze week wordt spannend in verband met de hernia-operatie van ons pa. Heel veel sterkte en alvast een voorspoedig herstel gewenst! En natuurlijk ook onze felicitaties voor Roos, die morgen vijf jaar oud wordt! En dat betekent dus ook dat ik morgen alweer zes jaar in Estland woon …

Gelukkig was ik al weer redelijk snel opgeknapt van mijn griepje. Het was sowieso een goede week, vorige week. Het begon al goed met op dinsdag de terugkoppeling van mijn baas over de uitkomst van mijn functioneringsgesprek, hetgeen heeft geresulteerd in een mooie salarisverhoging (meer dan ik had durven hopen). Dat geeft de burger moed. Op diezelfde dag werd ik door een collega uitgebreid gepolst of ik niet een bepaalde functie, die binnenkort vrijkomt, wilde overnemen, maar na het afwegen van alle voor- en nadelen leek me dat geen verstandige keuze. Op woensdag had Elise-Marie, vanwege de onderwijsstaking, een vrije dag die ze samen met de andere kinderen in huis (die natuurlijk ook vrij waren) heeft doorgebracht. De volgende dag staakte het openbaar vervoer, en dus heb ik Maaris naar haar werk moeten brengen. Binnenkort wil het gemeentebestuur overigens een nogal merkwaardig referendum organiseren: bent u voor of tegen gratis openbaar vervoer in de stad? Ik denk dat ik de uitslag wel aardig kan voorspellen … Maar goed, als dat er inderdaad van zou komen, gratis openbaar vervoer, dan laat ik de auto waarschijnlijk wel wat vaker staan en ga wellicht ook met de bus naar mijn werk. Maar ook ben ik van plan om in de lente een fiets te kopen, om net als vroeger in Nederland lekker op de fiets naar het werk te gaan. Afijn, afgelopen zaterdag zijn we er opuit gegaan voor een leesbril voor mij, die ik aanstaande woensdag kan gaan ophalen. Binnenkort zal ik eens een fotootje van mijn „nieuwe look“ publiceren. En tot slot toch nog even over het weer. Het was namelijk nog volop winter vorige week, met ’s ochtends temperaturen van rond de -12. Maar sinds het weekend dooit het, dus wellicht krijgen we dit jaar toch een wat vroegere lente.